ผลของการให้

 
ผลของการให้โดยไม่หวังผล ช่วยเหลือผู้อื่นโดยไม่หวังผลตอบแทน  ………
     ในชีวิตของเราที่ผ่านมาและในปัจจุบัน เราทำเช่นนี้มาตลอด  ใครไม่มีข้าวกิน  เราจะซื้อข้าวและน้ำให้กิน  ใครไม่มีตังค์ เราไม่ให้ แต่จะถามว่ากินข้าวหรือยัง ถ้าเขาตอบว่ากินแล้ว เราจะเดินผ่าน เพราะเราถือว่า อันนี้ต้องมี จะมีตังค์หรือมีคนให้กินแล้ว ก็แล้วแต่ ถือว่าท้องเขาอิ่มแล้ว เราไม่ให้ตังค์เด็ดขาด เป็นการไปสนับสนุนให้เขามาขอตังค์  แต่ถ้าตอบว่ายังไม่ได้กินข้าง เราจะพาเข้าไปที่ร้านอาหาร เขาอยากกินอะไรให้เขาสั่ง ทั้งน้ำและอาหาร เราจ่ายตังค์ให้ โดยไม่คิดหวังผลตอบแทนกลับเขา และเราก็ไม่ถามเข้าด้วยว่าทำไมเขาถึงไม่มีตังค์  ไม่ถามเลย ทุกคนย่อมมีเหตุผลของเขา  เพื่อมายืมเงิน เราจะถามก่อนว่า จะเอาเงินไปทำอะไร ถ้าเขาบอกว่า เอาไปจ่ายค่าเทอมลูก เราจะไปจ่ายให้เองที่โรงเรียน แต่ไม่ให้ตังค์เพื่อนเด็ดขาด เพราะส่วนมากจะไม่ได้เป็นไปตามนั้น ส่วนมากเอาเงินไปจับจ่ายไร้สาระ เวลาขับมอไซค์ เราเจอคนเดินถนนทั้งๆที่ไม่รู้จักกัน เราจะถามเขาว่าไปแถวไหน ถ้าเราวิ่งผ่าน เราก็จะให้เขาขึ้นรถมากับเรา เราไม่เคยกลัวคนแปลกหน้า เพราะเราเชื่อมั่นในเรื่องกรรม หากเราและเขาไม่เคยทำร้ายกันมา เขาย่อมไม่ทำเรา เราไม่เคยกลัว
   มีอยู่วันหนึ่ง เวลา ตี 3 ครึ่ง เราขับรถไปตลาด ฝนก็ตกหนัก ซอยที่เราวิ่งอยู่จะมีรถวิ่งผ่านน้อยมาก น้ำก็ท่วม มีผู้ชายกำลังเดินลุยน้ำ เราไม่รู้จักหรอก ฝนก็กำลังตกอยู่ด้วย เราถามเขาว่าจะไปไหน เขาบอกว่า จะกลับบ้าน ไม่มีรถวิ่งผ่านเลย เราให้เขาขึ้นรถมากับเขา พอคุยกัน เราก็ได้กลิ่นทินเนอร์ผสมกับกลิ่นเหล้า ถ้าถามว่าตอนนั้นกลัวไหม เราไม่กลัว บอกแล้วว่าอะไรจะเกิดมันก้ต้องเกิด  เขาเป้นผู้ชายเด็กวัยรุ่น ไปเที่ยวกับเพื่อนมาแล้วตังค์หมด ไม่มีค่ารถกลับบ้าน บ้านอยู่ท้ายบ้าน  เขาถามว่าไม่กลัวเขาหรือ เราบอกว่าไม่กลัวหรอก หากเราไม่เคยทำร้ายกันมา เขาย่อมไม่ทำร้ายเรา เขาบอกว่า พูดเหมือนยายเขาเลย ยายเขาชอบทำบุญมากๆ เวลามีเรื่องอะไรเกิดขึ้นก็แล้วแต่ ยายจะชอบพูดแบบนี้เสมอๆ  เขาว่าเขาจะบวชให้ยาย เราเลยแนะนำวัดอโศการามให้ พอถึงตลาด เราส่งตังคืให้เขา 50 บาท บอกว่าให้เป็นค่ารถกลับบ้าน เขายกมือไหว้พร้อมกับพูดว่า ขอบคุณมากๆเลยครับ ไม่คิดว่าจะเจอคนใจดี ให้ทั้งอาศัยรถมา ให้ทั้งตังค์ เราบอกว่า ไม่เป็นไร ตรงไหนช่วยได้ ก็ยินดีช่วย เดินทางดีๆนะ ข้ามถนนมองรถก่อนล่ะ ไม่ต้องรีบ
       อีกครั้งหนึ่งนี่เรื่องขอทาน คิดแล้วก็ขำเจ้าตัวน้อย มันร้ายจริงๆ แต่เขาคงจะหิวและเป้นห่วงเพื่อนเขาจึงทำเช่นนั้น วันนั้น เราไปตลาดกับรุ่นน้อง ไปหาซื้อของกิน เจอขอทานเป็นเด็กผู้หญิงมาขอตังค์ เราถามว่า กินข้าวหรือยัง เขาบอกว่า ยังไม่ได้กิเลย เราก็บอกว่า งั้นมากินข้าว อยากกินอะไรก็สั่งเอง เดี๋ยวจ่ายตังค์ให้  เขาบอกว่า งั้นเดี๋ยวหนูมานะน้า  แล้วเขาก้วิ่งหายไป เราก็ไม่ได้สนใจอะไร สักพัก …. โอ้โห… พากันมาเป็นกลุ่มเลย มาถึงก็บอกว่า เพื่อนหนูก็ยังไม่ได้กินข้าวกัน เราก็บอกว่า ไปสั่งข้าวกับน้ำได้เลย อยากกินอะไรก็สั่งเอาเอง  เจ้าอุษา ( น้องมาด้วยกัน หัวเราก็กเลย ) ษาบอกว่า พี่เสร็จแน่ท่าทางหลายตังค์ น่าจะให้ตังค์ไปแค้ไม่กี่บาท  เราบอกว่า ไม่เป้นไร ให้ท้องเขาอิ่มดีกว่าให้ตังค์เขา พอเราจ่ายตังค์ อิอิ … ตังค์เราพกมาไม่พอ มันประมาณสองหรือสามร้อยกว่าบาท จำไม่ได้เรื่องมันนานแล้ว แต่สร้างความประทับใจมากๆๆๆๆๆๆ  เลยต้องยืมเงินษาจ่ายแทน  กลับไปถึงที่ทำงาน เป็นเรื่องเล่าขำๆในที่ทำงานกันไปเลย ยังไงก็ขอยืนยันว่า ให้กินข้าว ไม่ให้ตังค์ เพื่อนๆจะรู้ เพราะเราเวลาซื้ออาหารก็เหมือนกัน เราจะเลี้ยงเพื่อนๆประจำ ไม่เคยคิดเล็กคิดน้อยกับเพื่อน  เห็นเพื่อนชอบกินอาหารที่เราซื้อมาเราก็ดีใจแล้ว
   ผลตอบแทนมันกลับปรากฏขึ้นมากมายอย่างไม่คาดคิด ทุกวันนี้ เราอยากกินอะไรเราก็ได้กิน ต้องเรียกว่า มีโยมอุปฐาก  ประมาณว่า อยากกินอะไรก็แล้วแต่สมใจนึกทุกอย่าง  ไม่ว่าจะซื้ออาหาร ซื้อเสื้อผ้า สิ่งของอะไรก็แล้วแต่ จะซื้อได้ในราคาถูกและได้ของที่มีคุณภาพ น้องที่บ้านเขาก็ถามว่า ทำไมตัวเขาเองไม่เคยซื้อได้อะไรดีๆแล้วถูกบ้างเลย ก็เลยเล่าเรื่องต่างๆในการให้แก่ผู้อื่นให้เขาฟัง ตั้งแต่วันนั้นเป็นต้นมา น้องคนนี้ชอบทำบุญและทำทานมากกว่าเมื่อก่อน ให้อย่างเดียวเลย  เขาบอกว่า มันได้ผลจริงๆพี่ เหมือนอย่างที่พี่บอกเลย เดี๋ยวนี้อยากกินอะไรก้ได้กิน ได้กินอย่างสมใจนึก ไม่ต้องไปวิ่งหา นี่แหละผลของการให้โดยไม่หวังผล
   รถมอไซค์ที่ขับอยู่ก็เหมือนกัน มันเป็นเรื่องที่แปลกมาๆ รถเสียทีไร ต้องเสียหน้าร้านซ่อมมอไซค์ทุกครั้งเลย  มีอยู่หลายครั้งที่ไปบ้านเพื่อน ไปทำความสะอาดบ้านให้เพื่อน รับจ๊อบพิเศษ เป็นหมู่บ้านคนมีฐานะ ตอนมืดนี่จะหารถออกยากมากๆ แต่เราก็จะดชคดีทุกครั้งที่มีคนเมตตา ถามว่าจะไปไหน แล้วรับเรามาส่งปากทางหมู่บ้านให้ทุกครั้งเลย  โชคดีจริงๆ

พฤษภาคม 2008
พฤ อา
« เม.ย.   มิ.ย. »
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
262728293031  

คลังเก็บ

%d bloggers like this: