สารพัดวิธีการ

2 ส.ค.
วันนี้ เราก็เดินไปด้วย อ่านหนังสือไปด้วย อ่านออกเสียง
มันก็แปลกดีนะ เท้ากระทบพื้น ทุกย่างก้าวมันรู้ตัวตลอด
อ่านก็รู้ตัวว่ากำลังอ่าน เหมือนประสาทมันแยกต่อมกันทำงาน
แล้วก็ไม่คิดด้วยว่าจะทำให้เกิดสมาธิได้และเกิดปีติได้ขนาดนี้

ขณะที่เดิน ปากก็อ่านออกเสียงดัง จิตมันก็จดจ่ออยู่กับตัวหนังสือ
มีสติ สัมปชัญญะรู้ทุกย่างก้าวที่เดิน
เรารู้สึกว่าสติดีมากกว่าเมื่อก่อนมากๆ ซึ่งถ้าเป็นเมื่อก่อนเดินไปด้วย อ่านไปด้วย
เราจะไม่มีสมาธิแบบนี้ จะไม่รู้ตัวขณะที่ย่างก้าวเดิน
นี่มันรู้ไปหมด ทุกย่างก้าวมันขาดอกจากกัน
ย่างปั๊บ ดับปุ๊บ ขาดออกจากกันทันที

สติ สัมปชัญญะดี มันเป็นอย่างนี้เองหนอ ตอนนี้เราคิดว่าแบบนี้ก็ดีเหมือนกัน
ทำให้เราไม่รู้สึกซ้ำซากจำเจรู้อยู่กับการเดินอย่างเดียว

นี่มันทำงานทั้งระบบเลยนะ
ทั้งตา ปาก เท้า กล้ามเนื้อ ทั้งกายและจิตเลย

ช่วงที่เกิดสมาธิมันจะสงบมากๆ
เสียงแอร์ เสียงตู้เย็นทำงาน เสียงเครื่องจักรกลทำงาน มันจะเงียบหายไปทันที
แต่เรารู้สึกตัวตลอดทั้งๆที่กำลังเดินและกำลังอ่านนี่แหละ

5ส.ค.
ยิ่งปฏิบัติ ยิ่งมีสติ ยิ่งเห็นจิตที่ละเอียด จิตเรานี่มันละเอียดมากๆเลยนะ
เพียงแต่เมื่อก่อนสติยังไม่มากพอ จะเห็นแต่หยาบๆ จิตเราสามารถบันทึกเรื่องราวได้มากมาย

หลายวันนี้ สมาธิมันมากเหลือเกิน ยิ่งพิจรณาธรรมมากเท่าไร
สมาธิยิ่งแรงมากๆ บางทีสติไม่ทัน ระหว่างกำลังพิจรณามันก็ดิ่งไปทันที
เข้าใจแล้วที่ครูบาฯกล่าวไว้ว่า ยิ่งสมาธิมากเท่าไหร่ สติมากเท่าไหร่
มันจะไม่ยอมหลับยอมนอนเลยนะ มันจะเอาแต่พิจรณาธรรมอย่างเดียว มันไม่ง่วงเลย

     
  
  
โฆษณา

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

สิงหาคม 2008
พฤ อา
« ก.ค.   ก.ย. »
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
25262728293031

คลังเก็บ

%d bloggers like this: