มันมาอีกแล้ว

12 ส.ค. 2008

มันมาอีกแล้ว เป็นอีกแล้วเจ้าโอภาส  เห็นหายไปแล้ว นานๆถึงจะโผล่มาสักที นี่อะไรมาเป็นเหมือนเดิม ตอนนี้เราก็ว่าสติเราดีกว่าเดิมนะ แต่ไฉนมันถึงกลับมาเป็นได้อีก  ยังไงๆเราก็ไม่ตกหลุมพรางโอภาสหรอก
แต่ตอนแรกเราก็ว่ามันน่าเบื่อนะ ขนาดเราว่าเราหลับไปแล้ว ประมาณว่านอนแล้ว  เผอิญในคิดอะไรก็ไม่รู้จำไม่ได้  มันเหมือนกึ่งหลับกึ่งตื่น จู่ๆมันก็สว่างพรึบขึ้นมา เราก็งง นี่ฉันว่าฉันหลับแล้วนะนี่ คิดอะไรหรือทำอะไรที่จดจ่อไม่ได้เลย

กลางวันก็เหมือนกัน ถ้านั่งบนโซฟา คงสบายมั๊ง สว่างพรึบๆอยู่อย่างนั้น จะนั่งกี่ช.ม.ก็ชั่ง จะพิจรณาหรือไม่พิจรณาก็ช่าง มันจะส่วางอยู่อย่างนั้น สว่างมากๆ ดีนะที่เราไม่หลงไปกับมัน ถูกกิเลสมาทดสอบ ดูไปดูมาจนมันเบื่อที่จะดู

บางทีไม่อยากนั่งเลยสมาธิเพราะไม่นั่งก็เป็นสมาธิอยู่เรื่อย สมาธิมากไป สติยังไม่มากพอ ยังไม่ทันมัน เราก็เลยไม่อยากนั่ง พอดีเวลาจะคิดอะไร จะทำอะไร ชอบนึกถึงคำสอนของครูบาฯท่านทุกครั้งว่า
อย่าให้เกิดความชอบหรือความชัง ให้ดูมันไป อย่าไปให้ค่าความหมายแก่สิ่งที่เกิดขึ้น พอคิดปั๊บ สดุดกึกเลย ” ความเบื่อ ” หน้าที่เราคืออะไร ไม่ชอบก็ต้องทำ เบื่อก็ต้องทำ สติต้องทันจิตเสมอ

ทีนี้ก็เอาเลย ในเมื่อมันเกิดบ่อยนักโอภาส ก็ดูมัน คราวนี้ดูอย่างเดียว แล้วให้กำลังใจตัวเองว่า คิดว่าชาร์ทแบตเตอรี่เก็บพลังสะสมไว้ก็แล้วกัน  แผนที่มีให้เดินแล้ว จงก้าวเดินต่อไป

ทุกวันนี้เราพยายามปฏิบัติ พยายามหาวิธีการเพื่อจะให้ตัวเองเกิดความเพียรอย่างต่อเนื่อง เรารู้แล้วว่าสิ่งใดๆทั้งหลายทั้งปวงเราไม่ได้ต้องการอะไรเลย ไม่ได้อยากได้อะไร ” แม้แต่พระนิพพาน ”

สติ สัมปชัญญะนี่สำคัญที่สุด การมีสติ สัมปชัญญะรู้ตัวตลอดเวลาก่อนที่ความตายจะมาเยือนต่างหาก
ส่วนพระนิพพาน  ถ้าจิตเราปราศจากความอยากหรือความต้องการถึงซึ่งพระนิพพานนี่ต่างหากที่สำคัญ เพราะสิ่งใดๆที่มีความอยากเข้าไปแทรกมันจะกลายเป็นกิเลสตัณหาทันที

ตราบใดที่เราปฏิบัติอยู่ยังไงเสียสักวันเราก็ต้องไปถึงจุดสุดท้ายเหมือนๆกัน ไม่ต้องไปคาดหวังใดๆทั้งสิ้น  แต่ปัจจุบันธรรมนี่สำคัญมากๆ ขาดสติเสียอย่างเดียว เสร็จกิเลสมันเลย

มิน่า … เมื่อก่อนเวลาเขาพูดถึงการปรารถนาพระนิพพาน ทำไมเราถึงรู้สึกเฉยๆ “สัญญาเก่าเรามันแรงในหลายๆเรื่อง สัญาเก่าคือไม่เอานั่นเอง”
รู้แล้วว่าทำไมเราไม่ได้รู้สึกมีความอยากไปพระนิพพานเหมือนที่เขาพูดๆกัน

วันนี้เองที่เราเพิ่งเข้าใจในจิตของเรา เพิ่งรู้ตัววันนี้เอง ได้คำตอบวันนี้เอง  ตราบใดที่ยังมี ” ความอยาก ”  เส้นทางก็ยิ่ง ….  ไม่ต้องไปคาดเดาเลย  ที่เป็นเช่นนั้น เป็นไปตามวิบากของแต่ละคนนั่นเอง

 

โฆษณา

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

สิงหาคม 2008
พฤ อา
« ก.ค.   ก.ย. »
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
25262728293031

คลังเก็บ

%d bloggers like this: