การเกิดคือความไม่รู้

 
 
155-30.jpg
 
 

ในการประกอบกุศลของแต่ละคน ล้วนแตกต่างกัน ซึ่งเป็นไปตามเหตุที่แต่ละคนกระทำมา
การได้มาปฏิบัติธรรมก็เฉกเช่นเดียวกัน แล้วแต่เหตุของแต่ละคนกระทำมา
เส้นทางหรือสภาวะนั้นๆของแต่ละคนจึงแตกต่างกันไป
 
การเกิดแต่ละครั้ง คือ การเริ่มต้นด้วยความไม่รู้ และต้องนับหนึ่งใหม่ทุกๆครั้ง
เหตุที่มีการแบ่งแยกแนวทางการปฏิบัตินั้น ล้วนเกิดจากกิเลสของแต่ละคนที่มีมากน้อย แตกต่างกันไป

ฉะนั้นถ้าใครสามารถจับจุดได้ถูก เข้าใจถึงสภาวะที่แท้จริง คนนั้นย่อมได้เปรียบ
แต่ทุกอย่างไม่มีอะไรที่เที่ยงแท้ หากแม้นคนที่จับจุดได้ก่อน มีวิบากที่ส่งผลรุนแรง
ก็สามารถทำให้หลุดไปจากเส้นทางนี้ได้ เหตุมี ผลย่อมมี

เราจึงต้องมาฝึกเจริญสติกันเพราะเหตุนี้
ฝึกเพื่อที่จะรู้เท่าทันกิเลส ที่จิตกำลังเสพแล้วจะกลับกลายเป็นการสร้างเหตุ
หรือสร้างภพชาติไม่รู้จักจบจักสิ้น หากยังไม่สามารถแยกแยะถูกผิดได้
 

โฆษณา

สภาวะกับการปฏิบัติและคำบัญญัติ

คำบัญญัติ สักแต่ว่า คำบัญญัติ
เมื่อเกิดผัสสะ แล้วเราไปให้ค่าให้ความหมายต่อสิ่งที่เกิดขึ้น
สิ่งที่เกิดขึ้น จริงๆแล้วเป็นเพียง ” สภาวะ ” เลยต้องกลับกลายเป็นบัญญัติไปเพราะเหตุนี้
เหมือนกับคำว่า ” สภาวะ ” ก็นำมาใช้อนุมานในการเรียกสิ่งที่เกิดขึ้นทุกๆขณะจิต
แต่มื่อยังไม่เข้าใจในสภาวะนั้นๆ ย่อมคาดเดา และนำสิ่งที่เกิดขึ้นไปเทียบเคียงกับบัญญัติ
เลยกลับกลายเป็นบัญญัติไป แทนที่จะเห็นด้วยปัญญา

เหมือนกับคำว่า ” ปฏิบัติ ” การปฏิบัติก็เหมือนกับการกระทำ ก็คือ กรรม
หรือการสร้างเหตุอย่างหนึ่งเหมือนๆกัน

สรุป ทุกๆอริยาบทล้วนเป็นการปฏิบัติ หรือกรรม หรือเหตุ

พฤษภาคม 2010
พฤ อา
« เม.ย.   มิ.ย. »
 12
3456789
10111213141516
17181920212223
24252627282930
31  

คลังเก็บ

%d bloggers like this: