โดนทำข้อสอบ

โดนทำข้อสอบแบบไม่รู้ตัวอีกครั้ง
พอดีเพิ่งรู้ว่าจดบันทึการละเอียดสภาวะของเมื่อวานไว้ เลยนำข้อมูลมาเพิ่มเติม
ตั้งแต่เช้าแล้ว มันรู้สึกไม่ค่อยดี บอกไม่ถูกนะ หดหู่แบบไม่มีสาเหตุ
พอไปถึงที่ทำงาน กินข้าวเสร็จ มันก็รู้สึกเพลียๆง่วงๆ  เราก็ว่าเอ เพราะกินข้าวมากไปหรือเปล่า 
ดูแล้วก็กินเท่าปกติ  ก็เลยคิดว่ามันไม่เที่ยงนะ ช่างมัน เดินจงกรมเสร็จ กำหนดยืนจะนั่ง
จิตก็เป็นสมาธิแต่เบาๆไม่หน่วง ไม่แนบแน่นแบบทุกครั้ง
 พอนั่งลงจิตก็ยังคงเป็นสมาธิต่อ  15 นาทีได้มั๊ง หลังจากนั้น
มันรู้สึกว่าไม่ไหว ง่วงมาก   ก็ไปนั่งที่โซฟาต่อ ใจไม่ค่อยดีเลยนะ ยอมรับ

แต่หาสาเหตุไม่ได้ว่า มันทำไมต้องรู้สึกแบบนั้น บอกไม่ถูก ก็ดูพองยุบไป นั่งในท่ากอดอก
แล้วมีความรู้สึกว่าทุกอย่างมันดับไป ที่นั่งเอามือกอดอก เพราะแอร์วันนี้เย็นมากๆ
จับพองยุบ จับไปจับมา รู้สึกว่าวูบไป

 

แล้วมีเสียงคนเคาะประตู ก็บอกว่า เข้ามาสิคะ  สองครั้งก็แล้วเคาะแต่ไม่เข้า
เราก็ร้องเอ๊ในใจว่าทำไมไม่เข้ามา สงสัยจะใช้ประตูแบบนี้ไม่เป็น ก็เลยลุกขึ้น จะไปเปิดประตูให้
พอลุกขึ้นไป ือกำลังจะจับที่เปิดประตู ก้มองผ่านกระจกไป อ้าวหัวใครหว่าผมหยิกๆ มันทำไมสูงขนาดนี้
คือ ประตูสูง 2 เมตรกว่า แล้วคิดดูละกัน ในที่ทำงานไม่มีคนสูงขนาดนั้น
ก็เลยรู้ว่าไม่ใช่คนแน่นอน ก็เดินกลับมาที่โซฟาจะนั่งต่อ
อ้าว นั่นเรายังนั่งอยู่ที่โซฟา แล้วที่เราอีกตัวที่หลุดออกมา    ก็เลยรู้ว่า
เราออกมาจากกายหยาบของตัวเอง แบบไม่รู้ตัว ก็จะกลับเข้าร่าง
 เคยเป็นแบบนี้มาก่อน ไม่ได้ตกใจอะไร คิดว่าคงกลับเข้าร่างได้ปกติ
ที่ไหนได้ เข้าไม่ได้ พยายามทำตามแบบหนังที่เคยดู ทาบกับร่างตัวเองก็เข้าไม่ได้
 ทีนี้ยืนมองละ  เห็นร่างตัวเองแล้วก็ปลง เหมือนผักเลย ทีนี้จิตมันบอกว่า รู้หนอสิ
ก็เลยเอามือแตะที่ร่างตัวเอง แล้วยืนสำรวมเหมือนกำหนดยืนหนอ แต่ใช้รู้หนอๆๆๆ หายใจยาวๆ
แป๊บเดียว รู้สึกตัวว่าอึดอัดมากๆ เหมือนโดนรัด หายใจไม่ออก
ก็กำหนดรู้หนอๆๆๆ หายใจยาวๆช่วยอีก
ก็รู้สึกได้ทั้งตัว แขนที่กอดตัวเองทั้งหนักทั้งแน่น เหมือนโดนคนรัดเอาไว้
 หัวนี่รู้สึกหนักมากๆ ก็ยังกำหนดรู้หนอ หายใจยาวๆช่วยสักพักใหญ่
รู้สึกตัวอีกที อาการแน่นๆคลายไป เอาแขนลง
นั่งทบทวนเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น ว่าเกิดอะไรขึ้นกับตัวเอง
ถ้าเราขาดสติตกใจตอนที่รู้ว่ากลับเข้าร่างไม่ได้ แล้วเราจะเป็นยังไง
นี่เอง  สภาวะของคนที่วิญญาณออกจากร่างไปขณะที่จิตหดหู่ เป็นอย่างนี้เองหรอ
แตกต่างจากการไปครั้งที่แล้วมากๆ ครั้งที่แล้วไปด้วยกำลังของสมาธิที่เกิดจากสภาวะ
ครั้งนี้หลุดออกไปแบบไม่รู้ตัว แต่เกิดจากจิตหดหู่ เพราะเรารู้สึกไม่ค่อยดีตั้งแต่เช้าแล้ว
ร่างยามที่ไร้วิญญาณ ไร้ความรู้สึก ช่างเหมือนผักสิ้นดี นั่งเหมือนคนหลับธรรมดา
นับว่าเรามีสติ สัมปชัญญะดี ถึงระลึกถึง รู้หนอได้
ถึงบอกว่า สตินี่สำคัญมากๆ  ถ้าขาดสติ สังสัยไปก่อนเวลา
สภาวะมาสอนเรื่อง คนที่ตายไปขณะที่จิตหดหู่นั้นเป็นยังไง เป็นแบบนี้นี่เอง อาการก่อนที่จะตาย
สภาวะชอบมาทดสอบเราตลอดเวลา ทดสอบสติว่าทันไหม
ถ้าเมื่อกี้เราขาดสติ อะไรจะเกิดขึ้นล่ะ ถ้าเราตกใจกลัวตายล่ะ
แต่ความรู้สึกกลัวตาย เมื่อกี้เราไม่มีเลย จิตเราแค่รู้ มันแค่รู้ว่าเข้าร่างตัวเองไม่ได้
ก็สติ กำหนดรู้หนอๆๆ  รู้หนอนี่มีค่ามากๆเลยนะ ช่วยเราได้หลายครั้งต่อหลายครั้ง
เมื่อวาน คิดตั้งชื่อหนังสือที่กำลังจะเขียนว่าให้ชื่ออะไรดี ชื่อที่คิดไว้ก็มี
เส้นทางสู่อริยะ ตรงนี้เรามองว่า คนคิดดีก็ดี ถ้าคิดไม่ดีก็ตัวเขารับผลเอง
แต่เท่ากับตัวเรานี้ไปสร้างเหตุใหม่ให้คนอื่นๆ ทำให้เขามาเบียดเบียนเราไปด้วยความไม่รู้
สายตรง นี่อีกชื่อ ก็คุยๆกัน คือ เรามองว่า บางคนอาจจะสายตาเพี้ยนเห็นเป็นสายเดี่ยวก็ได้
ไม่มีชื่อ คือคิดว่า จะใช้ชื่อนี้นะ แต่หลังจากเจอสภาวะนี้ คิดว่า รู้ละ ชื่อหนังสือจะให้ชื่ออะไร
รู้หนอ คือชื่อหนังสือเล่มนี้ เพราะรู้หนอ ช่วยทำให้มีสติในยามฉุกเฉินได้หลายครั้ง
โดยเฉพาะครั้งที่สำคัญในชีวิต 2 ครั้งที่ผ่านมา คือ
1. ผ่านมิติของเวลา
2.กลับเข้าร่างไม่ได้
และ ที่ใช้หลายๆครั้งคือ เวลาเจอการกระทบหรือผัสสะ แล้วสติไม่ทัน
ก็ได้ใช้กำหนดรู้หนอๆๆ ทำให้เกิดสติไวมากขึ้น เหตุที่ไม่ดีที่จะทำให้เกิดขึ้นใหม่เลยน้อยลงไปเรื่อยๆ
เพราะสติ สัมปชัญญะเริ่มรู้เท่าทันสภาวะที่เกิดมากขึ้น
เมื่อก่อนเคยมองว่าผัสสะทั้งหลายหรือการกระทบที่เกิดขึ้น เรามองว่ามันคือปัญหา
แท้จริงแล้ว ล้วนเกิดจากการที่เราไปให้ค่าต่อสิ่งที่มากระทบ เลยทำให้สร้างเหตุใหม่ให้เกิดเนืองๆ
ก็ได้รู้หนอนี่แหละช่วยไว้ได้หลายครั้งต่อหลายครั้ง ทุกวันนี้ก็ยังคงใช้อยู่ เวลาเกิดผัสสะที่สติเกิดไม่ทัน
ต่อการปรุงแต่งหรือการไปให้ค่าต่อสิ่งที่มากระทบ

 

โฆษณา

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

มิถุนายน 2010
พฤ อา
« พ.ค.   ก.ค. »
 123456
78910111213
14151617181920
21222324252627
282930  

คลังเก็บ

%d bloggers like this: