นับถอยหลัง

นับวัน วันที่เราจะมีโอกาสยืนยาวบนโลกใบนี้ นับวันถอยหลังลงไปเรื่อยๆ นั่นบ่งบอกถึง เวลาที่เราจะได้อยู่บนโลกใบนี้ มันน้อยลงไปเรื่อยๆ สภาวะเรา เราย่อมรู้ดี ว่าเป็นยังไง แค่ไหน เราไม่เคยพลาดกับความรู้สึกล่วงหน้าเช่นนี้

สมาธิมีกำลังเพิ่มมากขึ้นเรื่อยๆ เมื่อคืนขนาดมีเรื่องจุกจิกในหัวใจ สมาธิแทนที่จะถดถอย กลับมีกำลังมากมาย เมื่อคืนทั้งคืน ภายนอกเราดูเหมือนหลับ ภายในเราตื่นอยู่ทั้งคืน รู้สึกตัวตลอดเวลา เช้ามาไม่มีอาการง่วงหรือเพลีย

ทั้งๆที่เมื่อคืน มันมีความคิดเกิด เรากว่าจะบันทึกเสร็จ ก็ปาเข้าไปตี ๓ แล้ว ถึงได้เข้านอน ตอนหัวค่ำ สมาธิแรงมากๆ เรารู้ตัวตลอดระหว่างเวลาที่นั่งอยู่ เรียกว่าเมื่อวานสภาวะดีทั้งวัน ทั้งคืน เพราะเหตุนี้เราถึงบอกว่าอายุเราสั้นลงไปเรื่อยๆ

ยิ่งสมาธิมีกำลังมากเท่าไหร่ ยิ่งไม่ได้ถ่ายเทให้ใครด้วย ยิ่งสะสมมากขึ้น เวลาทางโลกสำหรับเรายิ่งลดน้อยลงไปเรื่อยๆ เป็นไปตามสภาวะ ซึ่งเราเคยผ่านสภาวะเช่นนี้มาแล้ว ย่อมรู้ดีว่า สภาวะอะไรจะเกิดขึ้นกับเราอีกต่อไป

สภาวะดีอย่างต่อเนื่อง ถึงแม้อาการไอยังคงมีอยู่ วันนี้เป็นมากขึ้นกว่าเดิม เป็นไข้ทับฤดูซ้ำสอง ระหว่างนั่งรถเดินทางมาทำงานไอมากๆเลย แต่ไม่ทำให้เราท้อถอยแต่อย่างใด เพียงแต่ทำให้รู้สึกเบื่อหน่ายธาตุขันธ์มากขึ้นเรื่อยๆ

การเจริญสติช่วยเราได้มากๆ พอจิตเป็นสมาธิจะหยุดไอไปเอง เมื่อคืนตอนที่นอน จิตเป็นสมาธิตลอดไม่มีไอ พอสมาธิคลาย ไอมากๆเลย

เช้านี้ เดิน ๒ ชม. นั่ง ๒ ชม. สมาธิแนบแน่นดี รู้สึกตัวได้ตลอด จิตคิดพิจรณาถึงสภาวะที่กำลังเจออยู่ ไม่กล่าวโทษใคร มองเห็นแต่เหตุทั้งภายนอกและภายใน นี่แหละผู้ที่ยังไม่รู้ ส่วนเราแค่ดู แค่รู้ แล้วเจริญสติต่อไป

เรากำลังถูกให้ทำข้อสอบ ถูกกิเลสทดสอบ อยู่ได้ไหมสภาวะเช่นนี้ ต้องอดทนอดกลั้นตัวเองได้มากน้อยแค่ไหน หรืออยู่ได้แบบปกติไม่กระทบกระเทือนเหมือนแท่งศิลา

เรายังทำไม่ได้นะ จิตยังมีกระเพื่อมอยู่ เพียงแต่ไม่กล่าวโทษใคร เพราะมองเห็นอนาคตของผู้ที่กำลังหลงสร้างเหตุไปตามตัณหาราคะของตัวเองกัน เรารอเวลา เจริญสติไปนี่แหละ ไม่คาดเดาว่าสภาวะจะจบลงยังไง

เรามีหน้าที่คือ แค่ดู แค่รู้ รู้สึกอย่างไร รู้ไปตามนั้น ยอมรับตามความเป็นจริงในสิ่งที่เกิดขึ้น อดทน เราอดทนมาตลอดตั้งแต่มาเจริญสติ ต้องมีความอดทน อดกลั้นที่จะไม่สร้างเหตุใดๆออกไป พูดในสิ่งที่ควรพูดเกี่ยวกับสภาวะ

เพราะเรารู้ดีว่า ผลที่เขาจะได้รับกันนั้นมันคืออะไร หากเขายังหลงที่จะสร้างมันต่อไป มันมีผลทั้งชีวิตและการปฏิบัติของแต่ละคน มีผลระยะยาว

ช่วงบ่ายยังมีไอเป็นระยะๆ เบื่อร่างกายมากๆ แต่ไม่เที่ยง ทุกๆสภาวะแปรเปลี่ยนตลอดเวลา ที่รู้ๆในตอนนี้คือรู้สึกเบื่อตัวเอง เบื่ออาการไม่สบายที่เป็นอยู่

รอบบ่าย เดิน ๒ ชม. นั่ง ๔๕ นาที สมาธิแนบแน่นดี รู้ชัดในกายได้ต่อเนื่อง รู้แต่สภาวะภายใน ภายนอกดับสนิท

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

มีนาคม 2011
พฤ อา
« ก.พ.   เม.ย. »
 123456
78910111213
14151617181920
21222324252627
28293031  

คลังเก็บ

%d bloggers like this: