พระมหาสิวเถรเจ้า

มีเรื่องเล่าไว้ว่า แรกเริ่มเดิมที พระเถระนั้นได้ศึกษาเล่าเรียนพระไตรปิฎกมาดี ได้เป็นอาจารย์สอนปริยัติถึง ๑๘ แห่ง ในวันหนึ่งๆจะหาเวลาว่างมิได้เลย เพราะท่านเป็นผู้มีความขยันหมั่นเพียรดี ทั้งเป็นผู้ปราชญ์เปรื่องในพระไตรปิฎก มีศิษย์จำนวนมาก

ในศิษย์จำนวนนั้น มีศิษย์คนหนึ่งได้เจริญวิปัสสนากรรมฐานจนได้สำเร็จเป็นพระอรหันต์ จึงได้มุ่งหน้าไปหาอาจารย์ เพื่อจะได้แสดงธรรมวิเศษให้แก่อาจารย์ฟัง

เมื่อไปถึงที่อยู่แล้ว ได้กล่าวทักทายปราศัยตามฉันศิษย์กับอาจารย์ อาจารย์ก็ตอบว่าไม่มีเวลาว่างพอ แม้ขณะนี้ก็จะไปสอนธรรมในสถานที่ต่างๆหลายแห่ง กลับมาก็ค่ำมืดแล้ว ถึงศิษย์จะอ้อนวอนอย่างไรๆก็ไม่สำเร็จ

อาจารย์ก็จะยืนยันกระต่ายขาเดียวว่า ไม่มีเวลาอยู่อย่างนั้นแหละ เมื่อศิษย์เห็นว่า อาจารย์อาจจะไม่ได้ปฏิบัติธรรมตามที่ตนจะแนะแนวถวาย จึงเหาะไปต่อหน้าอาจารย์

เมื่ออาจารย์เห็นศิษย์ของตนเหาะไปต่อหน้าเช่นนั้น ก็ได้สติรู้สึกตนขึ้นมาว่า การที่ศิษย์มาหาครั้งนี้เพื่อจะแนะนำให้เราได้เข้าถึงธรรมวิเศษโดยปฏิเวธญาณอย่างแท้จริง แต่เรากลับมีความประมาทเสีย และเราเองก็ไม่ได้มีธรรมวิเศษเหมือนเขาเลย เมื่อมีสติระลึกได้เช่นนี้ จึงตั้งสัจอธิษฐานขึ้นว่า

” ตั้งแต่บัดนี้เป็นต้นไป เราจะต้องเจริญวิปัสสนา ตั้งหน้าปฏิบัติอย่างเต็มที่ เพื่อให้ได้มาซึ่งธรรมวิเศษนั้น ตราบใดที่เรายังไม่ได้ธรรมวิเศษนั้น ตราบนั้นจะไม่ยอมละทิ้งความเพียรเป็นอันขาด จะยอมทุ่มเทกำลังกาย กำลังใจทุกอย่าง เพื่อแลกเอาธรรมวิเศษนั้นให้ได้ ” ดังนี้

ครั้นท่านได้ตั้งสัจอธิษฐานอย่างนี้แล้ว ก็เริ่มลงมือปฏิบัติกรรมฐานต่อไป ปฏิบัติไปวันหนึ่งก็แล้ว สองวันก็แล้ว สามวันก็แล้ว สามเดือนก็แล้ว สามปีก็แล้ว เจ็ดปี สิบปี สิบห้าปี ยี่สิบปีก็แล้ว ยังไม่ได้บรรลุ มรรค ผล นิพพานเลย

ถึงอย่างนั้น ท่านก็ไม่เคยละทิ้งความเพียร ยิ่งพยายามทำอย่างสุดความสามารถืผลที่สุดเมื่อ ๓๐ ปี ท่านก็ได้สำเร็จเป็นพระอรหันต์ ได้บรรลุธรรมวิเศษดังใจหวัง

เข้าตำราที่ว่า ” ความพยายามอยู่ที่ไหน ความสำเร็จอยู่ที่นั้น “

โฆษณา

ท่านจงมาดูเถิด

โลกมนุษย์เต็มไปด้วยภัยนานาประการเช่น ชาติภัย ชราภัย พยาธิภัย มรณภัย อัตตานุวาทภัย ปรานุวาทภัย ทัณฑภัย ทุคติภัย อัคคีภัย อุทกภัย ทุพภิกขภัย โจรภัย อูมิภัย กุมภีภัย อาวาฏภัย สุสุกาภัย

ภัยเหล่านี้ย่อมนำมาแต่ความทุกข์ ความเดือดร้อนร้อยแปดพันประการ ท่านผู้เห็นภัยในวัฏฏสงสาร จึงรีบถ่อรีบพาย ตะวันจะสาย ตลาดจะวาย สายบัวจะเน่า องค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าได้ตรัสเตือนไว้ว่า

” อุฏฐหถ นิสีทถ โก สุปิเตน โว ”

” ลุกขึ้นเถิดท่านทั้งหลาย เชิญท่านทั้งหลายนั่งเถิด ท่านทั้งหลายจะมัวหลับไหลเอาประโยชน์อะไร ในเมื่อชาวโลกถูกภัยต่างๆคุกคามอยู่อย่างนี้ เชิญท่านทั้งหลายศึกษาเพื่อสันติเถิด ”

นอกจากนี้ ท่านพระอรรถกถาจารย์ ยังได้กล่าวตักเตือนและชักชวนไว้ว่า

อิติ เนเกหิ นาเมหิ กิตฺติยา ยา มเหสินา

วุฏฐาตุกโม สํสาร ทุกฺขปงฺกา มหพฺภยา

กเรยฺย สตฺตํ ตตฺถ โยคํ ปณฺฑิตชาติโก

” วิปัสสนาใด เป็นข้อปฏิบัตินำสรรพสัตว์ออกไปจากกองทุกข์ สงบบริสุทธิ์ อันพระพุทธองค์ทรงประกาศแล้ว โดยชื่อต่างๆดังที่ได้บรรยายมาแล้วนั้น

ท่านผู้เป็นบัณฑิต มีจิตใคร่จะออกจากเปลือกตม คือ ทุกข์ในสังสาร อันทุรกันดาร มีภัยหาประมาณมิได้ พึงทำความเพียร เจริญวิปัสสนานั้นให้ติดต่อกันไปเถิด “

รู้ชัดภายใน ย่อมรู้ชัดภายนอก

ความอดทน อดกลั้น คือ ก้าวแรกของทุกๆคนที่จะต้องใช้ในทุกๆสภาวะที่เกิดขึ้นในชีวิต

ยากยิ่งนักที่จะยอมให้ผู้อื่นมาทำไม่ดีกับตัวเอง ไม่ว่าจะด้วยเหตุใดๆก็ตาม เพราะส่วนมากตามความคิดของแต่ละคนย่อมคิดเข้าข้างตัวเองว่า ตัวเองนั้นเป็นฝ่ายถูก มากกว่าที่จะคิดว่าตัวเองนั้นผิด

สภาวะเหล่านี้ เราผ่านมาหมดแล้ว จึงเป็นเหตุให้เข้าใจในความรู้สึกของแต่ละคนที่เข้ามาหาเรา มันเป็นเรื่องปกติมากๆที่เขาเหล่านั้นจะกล่าวโทษนอกตัวมากกว่าที่จะกล่าวโทษตัวเอง ทุกอย่างมันมีเหตุ เหตุเพราะตัวเองทำกันไว้นั่นแหละ

เรามักจะบอกกับทุกคนว่า ตราบใดที่ยังมีลมหายใจอยู่ ย่อมสามารถเริ่มต้นชีวิตใหม่ได้เสมอ อย่าไปโกรธคนที่เขามาว่าหรือทำอะไรๆที่เราคิดว่าเขาทำไม่ดีกับเรา เพราะนั่นคือ ความพยาบาท จงให้อภัยแก่ผู้ที่กระทำกับเรา

มันเป็นเพียงแค่การคาดเดาและให้ค่าต่อสิ่งที่เกิดขึ้นเท่านั้นเอง แต่หาใช่ตามความเป็นจริงของตัวสภาวะหรือสิ่งที่เกิดขึ้น

สภาวะปัจจุบัน จิตเราสงบนิ่งมากกว่าเมื่อก่อน นี่เองสภาวะปล่อยวาง ที่เกิดขึ้นเองโดยไม่ต้องไปคิดจะปล่อยวาง จิตไม่มีกระเพื่อมไปทางชอบหรือชังมากมายแบบก่อนๆ อยู่กับปัจจุบันมากขึ้น

พื้นฐานของจิต ต้องมีที่ตั้งมั่นให้ได้ก่อนที่จะคิดทำอะไรๆ ที่ตั้งมั่นของจิต คือ สติ สัมปชัญญะ เพียงมีสภาวะ ๒ ตัวนี่เกิดขึ้น ชีวิตนี้เอาดีได้อย่างแน่นอน แต่กว่าจะเอาดีได้ ชีวิตต้องเจอบททดสอบมากมาย

สิ่งต่างๆที่เกิดขึ้นในชีวิต ล้วนเป็นบททดสอบที่เที่ยงตรงที่สุด ไม่มีการทำข้อสอบล่วงหน้า แต่มีการเตรียมตัวล่วงหน้าได้ คือ การเจริญสติ

เมษายน 2011
พฤ อา
« มี.ค.   พ.ค. »
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
252627282930  

คลังเก็บ

%d bloggers like this: