Dong Yi

ซีรีย์เกาหลีเรื่องนี้ ทำให้เราอดหลับอดนอนตามดูอย่างต่อเนื่อง เป็นซีรีย์อีกหนึ่งเรื่องที่ให้ค่าว่าดีมากๆ

จากคนดีๆ กลายเป็นคนที่ทำทุกอย่างเพื่อตอบสนองความทะยานอยากที่มีอยู่ ไม่ว่าจะต้องฆ่าก็ตาม เพื่อให้ได้ในสิ่งที่ตนเองต้องการ

ซีรีย์เรื่องนี้ ไม่แตกต่างจากเรื่องจริงที่เกิดขึ้นในชีวิตของแต่ละคน เพียงแต่จะมองเห็นหรือรู้แล้วยังเท่านั้นเอง

โฆษณา

ถาม ถ้ารู้สึกเบื่อเวลาฝึกสติปัฎฐาน4 ต้องทำอย่างไร ถ้าผมเปลี่ยนเป็นดูจิตแทนไปเรื่อยๆได้ไหม เราดูความเบื่อมันไปเรื่อยๆเหรอครับ ไม่ต้องไปตั้งความหวังกับมัน แต่ดูมันเป็นไปตามธรรมชาติของมันเรื่อยๆอย่างนั้นเหรอ

การตอบคำถาม บอกตามตรงนะคะ ตอบได้ค่ะ เพียงแต่ว่าจะตอบแบบครอบคลุม

การที่จะตอบเจาะจงลงไปเลย มันยากที่จะตอบ เพราะสภาวะของแต่ละคนจะแปรเปลี่ยนตลอดเวลา การที่จะแนะนำกันได้ ต้องพูดคุยกันอย่างต่อเนื่อง
……………

ถาม พี่ถ้ารู้สึกเบื่อเวลาฝึกสติปัฎฐาน4 ต้องทำอย่างไร

ตอบ เรื่องปกติค่ะ เพราะทำแล้ว ไม่ได้ดั่งใจ เป็นเหตุให้เกิดความเบื่อค่ะ

…………

ถาม ถ้าผมเปลี่ยนเป็นดูจิตแทนไปเรื่อยๆได้ไหม?

ตอบ การเจริญสติปัฏฐาน คือ มีสติ สัมปชัญญะรู้อยู่ในสิ่งที่เกิดขึ้นในกายและจิตค่ะ เคยปฏิบัติยังไง ทำเหมือนเดิมค่ะ แต่เพิ่มเรื่องการปรับอินทรีย์ลงไป

คือ ให้เดินก่อนที่จะนั่งทุกครั้ง ส่วนจะใช้เวลามากน้อยแค่ไหน ทำตามสะดวกค่ะ แต่ให้ทำทุกวัน

………………

ถาม เราดูความเบื่อมันไปเรื่อยๆเหรอครับ ไม่ต้องไปตั้งความหวังกับมัน แต่ดูมันเป็นไปตามธรรมชาติของมันเรื่อยๆอย่างนั้นเหรอ?

ตอบ รู้สึก,นึกคิดอย่างไร รู้ไปตามนั้น ไม่ต้องไปพยายามทำอะไร ยิ่งพยายามนั่นคือ ความอยาก

ยิ่งอยากมากเท่าไหร่ พอไม่ได้ดั่งใจ ยิ่งเป็นเหตุให้เกิดความเบื่อหน่าย

ทำตามความเป็นจริงสิคะ ทำแล้วจะสบายมากขึ้นค่ะ เพราะไม่ต้องไปกดข่มตัวเองให้ทำด้วยความอยาก

ทุกๆสิ่งที่เกิดขึ้น ล้วนไม่เที่ยงค่ะ ลองดูให้ดีๆนะคะ เพียงยอมรับตามความเป็นจริงที่รู้สึก,นึกคิด รู้ไปตามนั้น แล้วทำความเพียรต่อเนื่อง ทำมาก ทำน้อย ทำให้ต่อเนื่อง

เบื่อมาก ทำยังไงดี

ถาม

หนูเบื่อตัวเองและเบื่อการปฏิบัติ เวลาปฏิบัติแล้วมันฟุ้ง พยายามดึงจิตกลับมาแล้ว มันก็ออกไปอีก ทำได้ไม่นานก็เลิก มันเลยทำให้ไม่อยากปฏิบัติ หนูพยายามไม่อยากให้ตัวเองสงบแล้วนะ มันก็ดีขึ้นบ้าง แต่ก็ยังไม่ทำให้หายไปเลยค่ะ เบื่อตัวเองจริง ๆ ทำยังงัยถึงจะหายค่ะ

ตอบ

การตอบคำถาม บอกตามตรงนะคะ ตอบได้ค่ะ เพียงแต่ว่าจะตอบแบบครอบคลุม

การที่จะตอบเจาะจงลงไปเลย มันยากที่จะตอบ เพราะสภาวะของแต่ละคนจะแปรเปลี่ยนตลอดเวลา การที่จะแนะนำกันได้ ต้องพูดคุยกันอย่างต่อเนื่อง

ไม่ใช่สงสัยแล้วตอบให้หายสงสัย การทำให้ความสงสัยสิ้นไป ต้องเกิดจากผลของการปฏิบัติต่อเนื่องค่ะ
……………….

ขอตอบทีละข้อนะคะ

ถาม หนูเบื่อตัวเองและเบื่อการปฏิบัติ เวลาปฏิบัติแล้วมันฟุ้ง

ตอบ ปฏิบัติแล้วฟุ้ง เป็นเรื่องปกติค่ะ

………….

ถาม พยายามดึงจิตกลับมาแล้ว มันก็ออกไปอีก ทำได้ไม่นานก็เลิก มันเลยทำให้ไม่อยากปฏิบัติ

ตอบ เรื่องปกติค่ะ เพราะไม่ได้ดั่งใจ ถ้าทำได้ดั่งใจ เป็นเหตุให้อยากปฏิบัติต่อ พอทำแล้วไม่ได้ดั่งใจ เป็นเหตุให้ไม่อยากปฏิบัติ
…………………..

ถาม หนูพยายามไม่อยากให้ตัวเอง สงบ แล้วนะ มันก็ดีขึ้นบ้าง แต่ก็ยัง ไม่ทำให้ หายไปเลยค่ะ ( ไม่หาย )

ตอบ อยากให้หายมากเท่าไหร่ ยิ่งไม่หายค่ะ
…………

ถาม เบื่อตัวเองจริง ๆ ทำยังงัยถึงจะหายค่ะ

ตอบ เมื่อไม่ได้ดั่งใจ เป็นเหตุให้เกิดความเบื่อ ทำให้หาย ทำไม่ได้หรอกค่ะ มีวิธีเดียวเท่านั้น ให้ยอมรับตามความเป็นจริงของสิ่งที่เกิดขึ้น รู้สึก,นึกคิดอย่างไร รู้ไปตามนั้น

เคยปฏิบัติแบบไหน ทำต่อไป แต่ให้ใช้การปรับอินทรีย์เข้าช้วย คือ ให้เดินก่อนที่จะนั่งทุกครั้ง ส่วนเวลามากน้อยแค่ไหน ทำได้แค่ไหน ทำไปตามนั้นค่ะ

………………….

จริงๆแล้ว ต้องการรายละเอียดมากกว่านี้ การตอบคำถาม จึงตอบตามสภาวะของคำถามที่ถามมา

ผู้รู้ ผู้ดูชัดขึ้น

ตอนนี้เห็นสภาวะของผู้ดู ผู้รู้แยกตัวออกจากกันได้ชัด ทุกๆการกระทบจะมีสภาวะสองตัวนี่เกิดขึ้นชัดมากกว่าตัวผู้รู้

เป็นเหตุให้กรรมเก่าหรือเหตุเก่าที่เคยทำไว้ ส่งผลให้ได้รับ ซึ่งมาแสดงในรูปของเหตุที่เกิดขึ้นในปัจจุบันขณะ

ไม่ว่าจะให้ค่าต่อสิ่งที่เกิดขึ้นดีหรือไม่ดีก็ตาม ปล่อยให้ทุกสิ่งเกิดขึ้นตามความเป็นจริง มีให้ค่ายอมรับว่าให้ค่า มีความรู้สึกอย่างไร ยอมรับไปตามนั้น เท่ากับได้ชดใช้กรรมหรือเหตุที่เคยทำไว้กับผู้อื่นด้วยความไม่รู้

เมื่อยอมรับได้ดังนี้แล้วเป็นเหตุให้เห็นตามความเป็นจริงมากขึ้น มื่อแค่ดู แค่รู้ได้มากขึ้น จะเห็นสภาวะจิตเห็นจิตได้อย่างชัดเจน จะเห็นสภาวะของผู้รู้ ผู้ดูชัดมากขึ้น

คือ เมื่อผัสสะมากระทบ หรือมีสิ่งที่เกิดขึ้น จะมีผู้รู้เกิดก่อน แต่ถ้าเป็นเมื่อก่อน จะเกิดตัวผู้รู้ก่อนสภาวะอื่น

สภาวะตัวผู้รู้ คือ ตัวกู ของกูที่มีอยู่มากนี่แหละ ตัวอุปทานให้ค่าตัวสิ่งที่เกิดขึ้น ซึ่งเกิดขึ้นจากเหตุปัจจัยที่ยังมีอยู่ แล้วหลงให้ค่าไปด้วยความไม่รู้ ให้ค่ายังไม่พอ ยังไหลไปตามผัสสะหรือสิ่งที่เกิดขึ้น

ไหลไปยังไม่พอ ยังมีการปรุงแต่งมากมาย

ปรุงแต่งยังไม่พอ ยังก่อให้เกิดการกระทำ มีการตอบโต้ มีการอธิบาย มีการกระทำที่มองเห็นเป็นรูปธรรมได้อย่างชัดเจน เรียกว่ามีหลักฐานผูกมัดตัวเอง ไม่ว่าจะเจตนาหรืออไม่เจตนาก็ตาม

สภาวะตัวผู้รู้ เป็นต้นเหตุของการสร้างภพชาติให้เกิดขึ้นใหม่อยู่เนืองๆ อยู่ที่ว่าสติทันไหม หากสติทัน ย่อมหยุดตัวเองได้ไวมากขึ้น ภพชาติย่อมสั้นมากขึ้น หากสติไม่ทัน ภพชาติย่อมยืนยาวออกไป จึงเป็นเหตุให้เวียนว่ายในวัฏฏะไม่รู้จบเพราะเจ้าตัวผู้รู้นี่แหละ

รู้มาก ปรุงมาก รู้มากจึงยากนาน เพราะเหตุนี้

รู้มาก เพราะเข้าใจในเหตุนั้นๆ ไม่ปรุงแต่งยืดเย้อ รู้มากจึงไม่ยากนานเพราะเหตุนี้

หากเพียงรู้วิธีการดับที่ต้นเหตุของเหตุการเกิดทุกข์ทั้งปวงได้ แล้วเพียรปฏิบัติตาม ภพชาติย่อมสั้นลงไปเรื่อยๆจนในที่สุดไม่มีภพชาติอีกต่อไป เพราะดับเหตุทั้งปวงได้หมดสิ้น

ไม่ว่าความเพียรนั้นๆจะเพียรด้วยความอยากที่มีอยู่ อาจเป็นเหตุให้เกิดความทุกข์เพราะความอยาก เป็นการเบียดเบียนตนเอง การเบียดเบียนเช่นนี้ย่อมประเสริฐกว่าการสร้างเหตุที่เบียดเบียนตัวเองในการสร้างเหตุของการก่อให้เกิดภพชาติให้เกิดขึ้นใหม่

ตัวผู้รู้ สภาวะคือ เมื่อมีผัสสะเกิดขึ้น มีให้ค่าต่อสิ่งที่เกิดขึ้น แล้วมีการกระทำออกไป เหตุมี ( วจีกรรม กายกรรม ) ผลย่อมมี

ผู้รู้ สภาวะคือ เมื่อมีผัสสะเกิดขึ้น มีให้ค่าต่อสิ่งที่เกิดขึ้น แต่ไม่ได้สร้างการกระทำออกไป เหตุมี ( มโนกรรม ) ผลย่อมมี

ผู้ดู สภาวะที่เกิดขึ้น เมื่อมีผัสสะเกิดขึ้น แค่ดู ไม่มีการให้ค่าต่อสิ่งที่เกิดขึ้นไม่มีเหตุ ย่อมไม่มีผล

การทำความเพียรต่อเนื่อง จะเกิดสภาวะจิตเห็นจิต เป็นเหตุให้เห็นสภาวะตัวผู้รู้ ผู้รู้และผู้ดูแยกกันทำงานได้อย่างชัดเจน แต่สภาวะทั้งหมดเกิดขึ้นในขณะเดียวกัน นี่แหละปัจจุบันจิต ปัจจุบันขณะ ปัจจุบันธรรม ซึ่งแล้วแต่จะเรียก เพียงแยกตามสภาวะของกิเลสที่เกิดขึ้นในจิต

กิเลสมาก การปรุงแต่งมาก เป็นเหตุให้เกิดสภาวะของตัวผู้รู้

กิเลสเบาบาง การปรุงแต่งสั้นลง เป็นเหตุให้เกิดสภาวะของ ผู้รู้

อุเบกขา เป็นเหตุให้เกิดสภาวะ ผู้ดู

กรกฎาคม 2011
พฤ อา
« มิ.ย.   ส.ค. »
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
25262728293031

คลังเก็บ

%d bloggers like this: