ถ่มน้ำลายรดฟ้า

ถ่มน้ำลายรดฟ้า

สุภาษิตนี้ ใช้ได้ตลอดกาล

ว่าเขา ก็ไม่พ้นตัวเอง ไม่ว่าจะพระหรือฆารวาส หรืออยู่ในฐานะใดๆก็ตาม ไม่มีข้อยกเว้น

โดยเฉพาะ เรื่องการปฏิบัติ ไม่ควรไปว่ากัน ใครจะทำแบบไหน นั่นก็เหตุของคนๆนั้น เหตุจากอวิชชาที่มีอยู่ จึงมีแต่ว่ากัน เพ่งโทษต่อกัน

เลือกกันเอง ชีวิตกำหนดได้ จะสนับสนุนข้อความที่มีแต่ว่ากัน แผ่ขยายพันธ์เนื้อร้ายไปทั่ว เป็นเหตุของแดนเกิด หรือ เลือกที่จะนิ่ง แค่ดู แค่รู้

ภิกษุทั้งหลาย !
คูถ แม้นิดเดียว
ก็เป็นของมีกลิ่นเหม็น ฉันใด,

ภิกษุทั้งหลาย !
สิ่งที่เรียกว่า ภพ (การเกิด) ก็ฉันนั้นเหมือนกัน,

แม้มีประมาณน้อย ชั่วลัดนิ้วมือเดียว
ก็ไม่มีคุณอะไรที่พอจะกล่าวได้.
เอก. อํ. ๒๐/๔๖/๒๐๓.

โฆษณา

ธันวาคม 2012
พฤ อา
« พ.ย.   ม.ค. »
 12
3456789
10111213141516
17181920212223
24252627282930
31  

คลังเก็บ

%d bloggers like this: