มักโยนขี้ให้คนอื่น

เพียงหยุด

หยุดการนำเสนอ ข้อมูลที่กล่าวโทษนอกตัว ข้อมูลที่มีแต่เหตุของการเกิด ชีวิตจะดีขึ้นอย่างทันตาเห็น ที่ยังไม่ดี และคิดว่าดี เพราะเหตุของความไม่รู้ที่มีอยู่

หากจะขอการบริจาค หรือทำทาน จงอย่าว่านอกตัว ขอธรรมดาๆ ก็พอ แบ่งปันรูปก็พอ แต่อย่ากัน

เพราะทุกสรรพสิ่ง ล้วนเกิดจากเหตุปัจจัยที่ทำมา หรือเรียกว่า กรรมเก่า และเหตุที่กำลังสร้างให้เกิดขึ้นใหม่ เรียกว่า กรรมใหม่

กรรม คือ การกระทำ

ไม่อาจปฏิเสธเรื่องกรรม คนที่ปฏิเสธเรื่องกรรม ย่อมมีแต่เหตุของการเกิดภพชาติปัจจุบัน เป้นเหตุของการเวียนว่ายในวัฏฏสงสาร

แก้ต้องแก้ที่ตัวเอง อย่าโทษนอกตัว เกิดในยุคไหน สมัยไหน แบบไหนๆ มีสภาพแวดล้อมอย่างไร ล้วนเกิดจากเหตุที่ตนเองทำขึ้นมาทั้งนั้น

นี่แหละ ความไม่รู้ เมื่อมีอะไรเกิดขึ้น มักโยนขี้ให้คนอื่น หรือกล่าวโทษนอกตัวเนืองๆ เพราะคนนั้น คนนี้ แต่ไม่เคยโทษตัวเอง เพราะตัวแกน่ะแหละ ที่สร้างมันขึ้นมาเอง

นี่แหละ โทษของความไม่รู้หรืออวิชชา ที่มีอยู่ เป็นเหตุให้ มีแต่การสร้างเหตุ มากกว่า ดับเหตุที่ตนเอง

ประเทศชาติ หรือเศษฐกิจ จะดีหรือไม่ดี ขึ้นอยู่กับเหตุปัจจัยของคนยุคนั้น สมัยนั้น อย่าไปโทษนอกตัวให้เสียเวลา ที่ควรโทษมากที่สุด คือ ตัวเองน่ะแหละ เป็นคนสร้างขึ้นมาเองทั้งนั้น จากความไม่รู้ที่มีอยู่

เป็นเรื่องปกติมากๆ ส่วนมาก เอาประโยชน์ของตนเอง นั่นแหละเหตุที่มีอยู่

หากรู้แล้ว มีแต่มุ่งสละออก สักเฟื้อง สักสลึง น้อยนิด ก็ไม่เอา อะไรที่เห็นเหตุของการเกิด ใจมันไม่เอา เอามากองให้ฟรีๆยังไม่เอาเลย

เพราะ ถ้าไม่ใช่ของเรา ของฟรีไม่มีในโลก ได้มา ก็ต้องเสียไป ถ้าไม่อยากเสีย อย่าไปอยากได้ของคนอื่นๆ

ส่วนตัวเอง จะดีหรือไม่ดี ขึ้นอยู่กับการสร้างเหตุนอกตัว หรือคิดจะดับ ที่ตัวเอง

หากแก้ที่ตัวเอง หรือ ดับที่ตัวเองได้ สภาวะนั้นๆ ย่อมจบลงตามเหตุปัจจัย ที่ยังมีอยู่ นั่นคือ เหตุปัจจัย ที่ยังมีอยู่

ใครจะโกงจะกิน นั่นเหตุของเขา จงดูตัวเอง วันนี้ คุณทำอะไรให้เกิดประโยชน์สูงสุดกับตัวเองบ้าง หรือยัง

วันนี้ ได้ทำประโยชน์สูงสุด ให้เกิดขึ้นกับตัวเองหรือยัง ส่วนตัวข้าพเจ้าเอง ทำตั้งแต่รู้สึกตัว ไม่เคยทอดทิ้งสักวินาที

แม้กระทั่งเวลานี้ ก็ยังทำ ชี้ทางให้มองเห็น วิธีการดับเหตุของการเกิดทั้งภพชาติปัจจุบันและการเวียนว่ายในวัฏฏสงสาร

การหยุดสร้างเหตุนอกตัว การหยุดกล่าวโทษนอกตัว ไม่ว่าจะเป็นใครหรืออะไรก็ตาม และทำความเพียรต่อเนื่อง ไม่ว่าจะมีเหตุของการสนับสนุน หรืออุปสรรค นั่นคือ ครูมาสอน ต้องอยู่ได้ และทำได้ ทุกสถานะ

ทุกวันนี้ ที่เขียนๆมา ผู้เขียน เจอมาหมดแล้ว และก็ยังต้องเจอรูปแบบอื่นๆอีก ตราบใดที่ยังมีเหตุ ผลย่อมมี เป็นเรื่องปกติ แค่รู้ว่ามันมี ไม่สร้างเหตุออกไป ก็สบาย ที่เกิดขึ้น บนความไม่ชอบใจที่ยังมีอยู่ ณ ตอนนี้

ส่วนใครเชื่อใคร ไม่คาดหวัง เพราะแล้วแต่เหตุที่ทำมาของแต่ละคน แค่เขียนไปเรื่อยๆ ไปแพร่ก็หยุด เพราะไม่อยู่ ฮ่าๆๆๆ

โฆษณา

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

มีนาคม 2013
พฤ อา
« ก.พ.   เม.ย. »
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
25262728293031

คลังเก็บ

%d bloggers like this: