ดับผัสสะ

เมื่อมีรูปนาม สาฬายตนะจึงมี
เมื่อมีชีวิต หมายถึง กายและจิต อายตนะ ๖ จึงมี

เมื่อมีสาฬายตนะ จึงมีผัสสะ
เมื่อมีอายตนะ จึงมีผัสสะ เพราะ ผัสสะเกิดจาก การทำงานของอายตนะ ๖

ผัสสะสามารถเกิดได้ในคนเป็น คือ มีชีวิตอยู่ ได้แก่ กายและจิต คือ รูปนาม

ผัสสะสามารถเกิดได้ ขณะจิตเป็นสมาธิอยู่ และมีความรู้สึกตัวทั่วพร้อม(สติ สัมปชัญญะ) ได้แก่ ใจกับธรรมารมณ์ เช่น กามราคะ หรือ ปฏิฆะ แม้กระทั่งความคิด สามารถเกิดขึ้นได้ ขณะที่จิต เป็นสมาธิอยู่

ผัสสะไม่สามารถเกิดได้ในคนตาย เมื่อรูปนามดับ ได้แก่ กายและจิต

วิธีดับผัสสะ ได้แก่ การทำงานของอายตนะ ๖ ในคนเป็น ไม่สามารถดับได้

แต่สามารถดับเหตุของการเกิด ที่เกิดจาก ผัสสะ เป็นเหตุปัจจัย ได้โดย ไม่สร้างเหตุออกไป ตามความรู้สึกนึกคิดที่เกิดขึ้น

โฆษณา

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

กรกฎาคม 2013
พฤ อา
« มิ.ย.   ส.ค. »
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
293031  

คลังเก็บ

%d bloggers like this: