หนึ่งคำทำนาย

ทรงฝันว่าคนนำแก่นจันทน์ที่มีราคาแพง ไปแลกกับเปรียงเน่า (อ่านว่า เปฺรียง มี 3
ความหมาย คือ 1. นมส้มผสมน้ำแล้วเจียวให้แตกมัน 2.น้ำมันจากไขข้อวัว และ 3.เถาวัลย์

เปรียง แต่ในที่นี้น่าจะหมายถึงเถาวัลย์เปรียง เทียบกับแก่นจันทน์ที่เป็นไม้เหมือนกันมากกว่า 2 ความหมายแรก) –

ทรงทำนายว่า กาลภายหน้า พระภิกษุอลัชชีเห็นแก่ได้ทั้งหลาย แทนที่จะนำธรรมะ ที่พระพุทธองค์สอน ไปสอนสั่งให้คนหลุดพ้นจากความทุกข์ และละความโลภ กลับใช้เป็นเครื่องมือเพื่อหากิน หาปัจจัยบริจาคเข้าตัวเอง

เหมือนเอาแก่นจันทน์ (ธรรมะคำสอนที่ดี) ไปแลกเอาเถาวัลย์เน่า (ลาภอามิสที่ได้รับมา ซึ่งไม่จีรังและไม่ช่วย ให้พ้นทุกข์จริงๆ ได้)

 

หมายเหตุ:

อ่านเจอบทความนี้ ทำให้นึกถึง วิธีการหากินของพระ(ขออภัยหากทำให้ไม่ถูกใจ) ซึ่งมีมาเนิ่นานแล้ว ไม่ใช่เพิ่งจะเกิดขึ้น ในปัจจุบันนี้

ตอนนี้เห็นการโฆษณา สิ่งที่เรียกว่า พระอริยะทั้งหลายๆๆๆๆ โดยเฉพาะ เรื่อง การเข้านิโรธ ที่มีการโฆษณาชวนเชื่อ ทั้งภาพ เสียง ตลอดจนป่าวประกาศในเนต

พอเห็นสภาพของพระเหล่านี้แล้ว ทำให้นึกถึงคำทำนายของพระพุทธเจ้า อ่านแล้ว ใช่เลย

เพราะคนเหล่านี้ อวดอ้างการเข้านิโรธ อาศัยความศรัทธาแต่ขาดปัญญาของบุคคลที่มีเหตุร่วมกัน ทำให้หลงเชื่อกัน อวดอิทธิฤทธิ์ปาฏิหารย์ ทั้งๆที่สิ่งเหล่านั้น ล้วนเกิดจากอำนาจของสมาธิ ไม่ได้มีความวิเศษวิโสอันใดเลย

ผลของการอวดอ้าง การประโคข่าว ที่เกิดขึ้นตามมาคือ อามิสบูชาหลั่งไหลมามากมาย จากบุคคลที่มีเหตุร่วมกัน ให้มาเชื่อกัน

สิ่งที่มองเห็นในปัจจุบัน ตอนนี้เห็นแต่พระหากิน มากกว่า สอนให้ดับเหตุแห่งทุกข์ 

เรื่องนิพพาน ปฏิจจสมุปบาท จึงเหมือนขนมหวาน สีสวย ยั่วให้หยิบกิน นำมาวางขาย เกลื่อนกลาดเต็มไปหมด แทนที่จะเป็นการรักษาสุขภาพ แต่กลับเป็นเบาหวานแทน

เฉกเช่นเดียวกับเรื่อง นิพพาน ปฏิจจสมุปบาท แทนที่จะมีคุณประโยชน์ ในการดับเหตุแห่งทุกข์ กลับกลายเป็น อาหารที่เป็นพิษ แก่ผู้บริโภค คือ หลงสร้างเหตุใหม่ให้เกิดขึ้นเนืองๆ

เมื่อเห็นเช่นนี้ ข่าวเรื่อง พระเณรคำ จึงเป็นเรื่องที่ไม่แปลกประหลาดอะไรเลย มีอยู่ทั่ว เพียงแต่ ใครจะถูกนำมาแฉก่อนกัน ล้วนเกิดจากเหตุปัจจัยทั้งนั้น

วันก่อนดูข่าว พระด่าพระ ทั้งด่าคนที่สนับสนุนพระ เพราะไม่รู้ชัดในเหตุปัจจัย จึงว่าคนอื่นเช่นนั้น

มาอีกวัน พระอีกรูป มากล่าวสนับสนุน พระที่ด่าพระ เห็นแล้ว โอ้ละหนอ กงกรรมกงเกวียน จะมองเห็นกันบ้างไหมหนอ ไอ้พวกอยากดัง

กูดีหมด ทีกูไม่ดี มองไม่เห็นกัน นี่แหละหนา กิเลสตัวร้าย เผลอเมื่อไหร่ มันแว้งกัดทันที แต่คนถูกกัดจะรู้ตัวหรือไม่ ก็แล้วแต่เหตุปัจจัยอีกน่ะแหละ

โฆษณา

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

สิงหาคม 2013
พฤ อา
« ก.ค.   ก.ย. »
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
262728293031  

คลังเก็บ

%d bloggers like this: