ปฏิบัติ ๙ วัน/วันที่ ๑(๑๓ สค.๕๖)

ใจแปรเปลี่ยน

ตั้งใจจะไปปฏิบัติที่วัด ๙ วัน เมื่อวานบอกเจ้านายล่วงหน้า เขาก็สนับสนุน เพียงแต่บอกว่า ไม่แน่

ที่เจ้านายพูดแบบนั้น เพราะรู้ดีว่า ทุกสิ่งล้วนไม่เที่ยง ใจแปรเปลี่ยนตลอดเวลา

เหมือนวันหยุดยาว ๓ วันที่ผ่านมา ปกติต้องไปวัดกัน ที่ไม่ไป เพราะช่วงเทศกาล คนเยอะ ทำที่บ้านแทน แต่ไม่เหมือนที่วัด

เมื่อคืน จิตคิดพิจรณา ย้อนทบทวนสภาวะเก่าๆ สมัยที่ยังทำงานอยู่ ไม่ว่าจะทำงานแบบไหน เพียงเรียนรู้สัปปายะของตัวเอง

การปฏิบัติ ไม่ได้อยู่ที่สถานที่ อยู่ที่ใจ ใจตัวเดียวเท่านั้น หากใจยังไม่มี พยายามเข็นตัวเอง เข็นบ่อยๆ ความมีจะเกิดขึ้นในใจเอง

ความมีตัวนี้ หมายถึง ความเพียร ความตั้งใจในการปฏิบัติ ไม่ใช่แบบเช้าชาม เย็นชาม เป็นการตั้งใจปฏิบัติจริงๆ

ต้องทำ แบบชนิดที่เรียกว่า ทำแบบเอาเป็นเอาตาย จึงจะผ่านพ้นสภาวะ การทำแบบเช้าชาม เย็นชามไปได้(แค่พอกิน)
เช้านี้ ระหว่างเตรียมอาหารให้เจ้านาย จิตคิดพิจรณาตลอด นึกถึงคำคุณนุ ที่เล่าเรื่อง ยายของเขา

ยายเขาเป็นลูกศิษย์หลวงพ่อโชดก เรียนกรรมฐานกับหลวงพ่อโชดก เรียนจนรู้ชัดในเรื่อง รูปนาม จึงกลับไปปฏิบัติที่บ้าน

คุณนุบอกว่า ยายอ้วน ขนาดเดินไม่ไหว ยังเกาะเดิน รอบๆเตียงนอน คือ ทำตลอดเวลา

เมื่อคิดพิจรณาเช่นนนี้แล้ว คิดว่า ไม่ไปวัด ทำที่บ้าน ทำงานบ้าน งานจะได้ไม่เยอะ จะได้ไม่ต้องเหนื่อย

งดเสพติดภายนอก(อินเตอร์เนต) มาเสพการรู้ชัดอยู่ ภายในกายและจิตแทน

การทำงานบ้าน อาชีพแม่บ้าน กับงานที่เคยทำ แตกต่างเพียงคำเรียก สิ่งที่เกิดขึ้นเหมือนๆกัน คือ ทำงาน เพื่อเลี้ยงชีพ

เริ่มงาน ๖ โมงครึ่ง ซักผ้าปูที่นอน ผ้าห่ม เสื้อผ้า ถุงเท้า สลับเดินไปมา ระหว่างรอผ้า ซักผ้าและนำตากเสร็จ ๐๙.๔๕ น.

จิตครุ่นคิดตลอด ระหว่างอยู่บ้าน กับ ไปวัด

ทำงานเสร็จ ๑๐.๑๐ น. นั่งสมาธิต่อ ครึ่งชม. เปลี่ยนที่นั่ง เป็นโซฟา นั่งถึง ๑๔.๑๐ น.

วันนี้นั่ง ๔ ชม.

โฆษณา

สิงหาคม 2013
พฤ อา
« ก.ค.   ก.ย. »
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
262728293031  

คลังเก็บ

%d bloggers like this: