สิ่งที่ตั้งใจ

รู้สึกว่า สิ่งที่ตั้งใจไว้ว่า จะทำ แต่ยังไม่ได้ทำ มีเหตุปัจจัยจาก ความไม่แน่นอน แปรเปลี่ยนตลอดเวลา

รอดูวันจันทร์ จะเปลี่ยนไปอีกหรือไม่ ถ้าไม่ ก็คงเป็นไปตามความตั้งใจ ที่เคยตั้งใจไว้ หลายต่อหลายครั้ง

ถ้าเปลี่ยน ก็ไม่เป็นไร เป็นเรื่องปกติ ความไม่แน่นอนของความคิด

 

ความละเอียดของอารมณ์

อารมณ์หรือความรู้สึกนึกคิดที่เกิดขึ้น มีตั้งแต่หยาบๆ คือ เป็นข้ออ้าง โดยการนำสิ่งภายนอก มาสนับสนุน ความคิดที่เกิดขึ้น ขณะนั้นๆ

ข้ออ้าง จะค่อยๆ เปลี่ยนไปมากขึ้น จากสิ่งภายนอก มาสู่ภายใน นำเรื่องภายใน มาเป็นข้ออ้าง

ใจที่มั่นคง ข้ออ้าง เริ่มมีเรื่องของ ความไม่เที่ยง เข้ามาข้องเกี่ยว

ใจที่มั่นคงมากขึ้น เป้าหมายชัดเจน ข้ออ้างที่เคยมี เบาบางลง มองความสำคัญ ของการมีชีวิตอยู่ การใช้ชีวิตหรือทุกลมหายใจให้คุ้มค่า มากขึ้น

เมื่อหาข้ออ้างนอกตัวไม่ได้แล้ว ใจย่อมมุ่งไปข้างหน้า เพื่อประโยชน์ส่วนตน และคนที่อยู่ร่วม ตลอดจนคนอื่นๆ ทั้งที่รู้จักและไม่รู้จัก

การแผ่เมตตา ถ้ามีพลังมาก กำลังของการแผ่ จะกว้างไกล สิ่งที่มองไม่เห็น และมองเห็น ตลอดจน มองไม่เห็น แต่สัมผัสได้ จะมากันมากมาย ทุกอณูของอากาศ

นี่แหละคุณประโยชน์ของการแผ่เมตตา ใครๆก็ต้องการ

โฆษณา

ฝนตก ผ้าไม่เปียก(๑๗ สค.๕๖/วันที่ ๕)

ทำสมาธิตั้งแต่ ๑๑.๓๐ น. ดิ่งบ้าง รู้สึกตัวบ้าง สลับกันเป็นระยะๆ วันนี้ไม่มีสุข มีแต่ความสงบ มีนิมิตเกิด ๑ ครั้ง

ฝันครั้งนี้ จำไม่ได้ ส่วนมาก จะเป็นเรื่องราวของการได้ไปช่วยคนอื่นๆ หรือสัตว์อื่นๆ ทั้งๆที่ ไม่เคยรู้จักคนเหล่านั้นหรือสัตว์เหล่านั้นมาก่อน

ทำไปจนกระทั่ง คิดว่า พอแล้ว เตรียมตัวแผ่เมตตา กรวดน้ำ เสียงภายนอกดังเข้ามาในหู เสียงรถวิ่งบนถนนเปียก เสียงน้ำนองพื้นชัดเจน

ออกจากการแผ่เมตตาทันที ไม่แผ่แล้ว ใจห่วงผ้าที่ตากไว้ รีบไปเก็บผ้า ที่ตากไว้ด้านนอก ตรงราวระเบียงคอนโด

แปลกมากกก มองไปทางไหน ทุกที่ ถนนเปียก ไม่ใช่เปียกแบบธรรมดา เปียกแบบมีน้ำขัง เวลารถวิ่ง น้ำกระจาย มองไปไกลๆ ทุกถนน เหมือนกันหมด

มือจับผ้า ไฉน ผ้าจึงแห้งสนิท เอาผ้ามาดม หอมน้ำยาปรับผ้านุ่ม ไม่มีกลิ่นผ้าเปียกฝน ตรงที่ผ้าตาก ไม่มีร่องรอยของน้ำฝน

วันนี้ ทำสมาธิ ๕ ชม. ตั้งแต่ ๑๑.๓๐ ถึง ๑๖.๔๐ น. เหมือนทำไปแค่แปบบเดียว ที่ไหนได้ พอดูเวลา ไม่ได้แปบบเดียว

วันที่๓-๔(๑๕-๑๖ สค.๕๖)

วันที่ ๓ (๑๕ สค.๕๖)

เมื่อคืน ก่อนนอน เสียงหัวใจเต้นดัง ไม่ดังมาก รู้ที่กาย ไม่ดังที่หู พอล้มตัวลงนอนสักพัก เสียงหัวใจ และชีพจรตามจุดต่างๆ เต้นดังมาก ที่หลังนี่ชัดมาก ตุ้บๆๆๆ

เหตุจาก เริ่มเคยชินกับสภาวะเหล่านี้มากขึ้น แค่รู้ ไม่ใส่ใจ สักพัก เสียงชีพจร และหัวใจ เต้นเบาลง จนกระทั่ง กลับมาปกติ แล้ววูบลงไป

ตื่นตอน ตี ๑ กว่าๆ คอแห้งมาก ปวดฉี่ เข้าห้องน้ำ ทำธุระเรียบร้อย กลับออกมาดื่มน้ำ และนอนต่อ ไม่ได้นอนยาว แต่กึ่งนั่ง กึ่งนอน มานอนยาวช่วงตี ๕ กว่าๆ

เช้านี้ เตรียมอาหารมื้อเช้าให้เจ้านาย มีอาการจามเป็นระยะๆ สงสัยเพราะแอร์โดนหัว เพราะไม่ได้นอนยาว ถ้านอนยาว จะไม่โดนแอร์
เช้านี้ มีคิดอยากไปวัด ดูปฏิทิน ความคิดเปลี่ยนไปเรื่อยๆ คิดถึงย่าของคุณนุ แก่มากแล้ว ที่ทำความเพียรอยู่ที่บ้าน ไม่ได้ไปวัด

กลับมาสู่ปัจจุบัน เข้าใจความรู้สึกของตัวเอง ทำไมอยากไปวัด และทำไม ไม่อยากไปวัด สองจิต สองใจ

ที่อยากไป ไปวัดแล้ว สบาย ไม่ต้องทำงานอะไร มีหน้าที่ปฏิบัติ เงินก็เหลือ ยิ่งไปหลายวัน ค่าใช้จ่ายภายในบ้าน ย่อมลดลง ดีทั้งต่อตัวเองและเจ้านาย

ที่ไม่อยากไป อยู่บ้าน ปฏิบัติตามสะดวก เวลาจิตเป็นสมาธิเต็มที่ ปล่อยให้ดำเนินไปตามสภาาวะ กี่ชม.ก็ได้ งานบ้านก็ทำได้ตลอด ถ้าไปวัด ถึงแม้จิตเป็นสมาธิอยู่ ถ้าเขาให้เปลี่ยนอิริยาบท ก็ต้องทำตามกฏเกณฑ์ จะมานั่งอยู่ไม่ได้
ในดีมีเสีย ในเสียมีดี ไม่มีอะไรดีที่สุด หรือแย่ที่สุด ทุกสิ่งที่เกิดขึ้น ล้วนเกิดจากเหตุปัจจัย มีหน้าที่ เรียนรู้สภาวะไปเรื่อยๆ ปรับเปลี่ยนสัปปายะ ให้เข้ากับสภาวะตนเอง ที่เป็นอยู่

ตอนนี้ เข่ายังไม่ดี นั่งขัดสมาธิไม่ได้ นั่งที่โซฟาแทน บางครั้งนั่งที่เก้าอี้แทน เปลี่ยนไปเรื่อยๆ แล้วแต่สภาพร่างกาย ดูสภาวะขณะจิตเป็นสมาธิเป็นหลัก

 

วันที่ ๔ ๑๖ สค.๕๖

ทำงานตั้งแต่ ๖ โมงเช้า ถึง ๙ โมงเช้า นั่ง ๑ ชม.

การรู้ชัดสภาวะใดๆก็ตาม ล้วนเกิดจาก การเรียนรู้สิ่งที่เกิดขึ้นในชีวิตและสภาวะที่เกิดขึ้น ขณะความเพียร เรียนรู้อย่างต่อเนื่อง

โทรคุยกับวิลัย บอกว่า ทำบ้าง ไม่ทำบ้าง เราฟังแล้ว คิดว่า ควรไปค้างกับวิลัยบ้าง

นั่งสมาธิตอนเที่ยง ฟุ้งซ่าน มีแต่ความคิดเรื่องในอดีต สิ่งไม่ดี ที่เคยทำไว้กับคนอื่นๆ ภาพในอดีต ผุดขึ้นมาทีละเรื่อง

เหตุของความไม่รู้ที่มีอยู่ จึงหลงสร้างเหตุออกไป ตามความรู้สึกนึกคิดที่เกิดขึ้น ถ้ารู้ จะไม่ทำเลย ยอมเงียบดีกว่า

เย็นนี้ ไปค้างกับวิลัย ที่ปากน้ำ บ้านหลังนี้ มีสิ่งแปลกๆ เจอสภาวะประหลาดๆ ซึ่งเคยเขียนไว้ในบล็อก

สิงหาคม 2013
พฤ อา
« ก.ค.   ก.ย. »
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
262728293031  

คลังเก็บ

%d bloggers like this: