ทางที่เคยเดิน

บางครั้ง แวะชมข้างทางเพลิน จนลืมอยู่กับปัจจุบัน แค่รู้ว่า ล้วนเป็นเหตุปัจจัย(ข้ออ้าง) เมื่อมีเหตุปัจจัยพร้อม ก็กลับเข้าสู่เส้นทางเดิมเอง

เวลา ๓ ปีผ่านไป ไวเหมือนโกหก เหมือนแค่วินาที ที่ผ่านมา หหลายวันมานี่ รู้อยู่ภายในกายและจิต งดทัวร์ข้างนอก ทัวร์ภายในกายและจิตแทน

สิ่งที่ได้รู้ได้เห็นคือ สภาวะเก่าๆ เดิมๆที่ผ่านมา ถูกทบทวนสภาวะ ไม่ต้องคิดแก้ไข แค่รู้ แค่ทำความเพียรไปเรื่อยๆ สภาวะเหมือนสมัยที่ สมาธิหายไปหมด เหมือนกันเปี๊ยบ

ผลของการทำความเพียรต่อเนื่อง การเรียนรู้อย่างต่อเนื่อง ทำให้อยู่กับสภาวะเหล่านั้น โดยใจปกติ ไม่มีชอบ ไม่มีชังกับสภาวะที่เกิดขึ้น แต่อย่างใด

ใจไม่มี แต่สภาวะปรากฏที่กายแทน แปลกดีนะ แทนที่่จะเกิดที่ใจก่อน คราวนี้ เกิดที่กาย แต่ใจรู้ เหมือนเวลานั่งสมาธิเลย เช่น ขณะนั่งอยู่ รู้ที่ใจว่า นั่ง ใจไม่มีคอารมณ์หรือความรู้สึกเกิดขึ้นร่วม แยกออกเป็นส่วนๆ ประมาณนั้น

 

สัมผัสได้

เดี๋ยวนี้ จิตเป็นสมาธิ เกิดถี่กว่าเมื่อก่อน ไม่มีดิ่ง มีแต่ความรู้สึกตัว เกิดขึ้นแทน

ขณะที่พิมพ์ตัวหนังสืออยู่นี่ สมาธิเกิดวึ๊ดๆๆ ตลอด สุขเกิดด้วย

โฆษณา

๒๐-๒๑ สค.๕๖

๒๐ สค.๕๖

ในดีมีเสีย ในเสียมีดี

การไปปฏิบัติที่วัด ไม่ต้องห่วงเรื่องปากท้อง งานบ้าน มีหน้าที่ ทำความเพียรอย่างเดียว แต่ว่า ไม่มีอะไรถูกใจทั้งหมด

การทำที่วัด บางช่วง สมาธิดีมากๆ นั่งแล้ว ไม่อยากลุก แต่ต้องลุก เพราะพระที่คุม ใหลุกขึ้น เปลี่ยนอิริยาบท ไม่ให้นั่งนาน

อยู่ห้อง นั่งนานแค่ไหนก็ได้ แล้วแต่กำลังของสมาธิที่เกิดขึ้น ขณะนั้นๆ แถมทำให้ห้องสะอาดมากขึ้น เสื้อผ้าที่ยังไม่ได้ซ่อมแซม มีเวลานำมาซ่อมแซม

ไม่มีอะไรที่ถูกใจทั้งหมดจริงๆ

เจ้านายบอกว่า วลัยพร ทำแบบนี้เป้นเดือนเลยนะ ไม่ต้องไปที่วัดหรอก ทำที่ห้องนี่แหละ ที่วัดเหมาะสำหรับคนใหม่ๆ ที่ยังทำไม่ค่อยเป็น เพราะยังไม่รู้ชัดในสภาวะสมาธิ

 

รอบแรก สุขจนน้ำตาซึม

๐๖.๒๐ น. เตรียมมื้อเช้าให้เจ้านาย เดินไปมา ทำโน่นทำนี่ รู้สึกถึง จิตกำลังเป็นสมาธิ

นั่ง ๐๗.๓๐ น. นั่ง ๑ ชม.
ตอนแรก จะยังไม่นั่ง แต่สมาธิเกิดแรงมาก สุขเกิดเยอะมาก อยากนั่งสมาธิ เมื่อนั่งลง สมาธิเกิดต่อเนื่อง

สุขเกิดเยอะมาก สุขจนน้ำตาซึมออกมา รู้สึกอิ่มอกอิ่มใจ
นั่งจนคิดว่าพอแล้ว แผ่เมตตา กรวดน้ำ สมาธิยังคงเกิดอยู่ นั่งต่ออีกแปบ ให้สมาธิคลายตัว

รอบ๒ เดินไปมา ทำโน่นทำนี่ ส่วนมาก ยืนเย็บผ้า เป็นเวลา ๒ ชม. นั่ง ๑ ๑/๒ ชม.

นั่งครั้งนี้ สุขเกิดเยอะมาก เยอะจริงๆ แทบจะล้นออก อธิบายไม่ถูก นึกถึงคำว่า ลึกสุดใจ อาการประมาณนั้น

รอบ๓ ทำโน่นนี่ ๒ ชม. นั่ง ๒ ชม. มีสุขเกิด
๒๑ สค.๕๖ เบื่อหนออ

ไม่เที่ยงจริงๆ เจอสภาวะเบื่อแต่เช้า รู้สึกเบื่อหน่ายยิ่งนัก เหตุจากเมื่อคืน ตอนนอน

มีความคิดว่า ต้องนอนอีกละ ถึงเวลาต้องนอน ถึงเวลากิน ต้องกิน ถึงเวลาทำงาน ต้องทำ มีแต่คำว่า ต้อง ทำให้รู้สึกเบื่อหน่าย

มีความรู้สึกอยากนอน ล้มตัวลงนอน ได้ยินเสียงหัวใจเต้น ดังมาก จังหวะการเต้น เหมือนการเต้นหัวใจในวัยเด็ก เต้นแรงและเร็ว

มีฝัน พอรู้สึกขึ้นมา กลับจำฝันไม่ได้ นอนตั้งแต่ ๘ โมงเช้า จนกระทั่งความเบื่อหายไป ใจคิดว่า พอละ แผ่เมตตา กรวดน้ำ

มองนาฬิกา บ่ายโมงตรง หลับไป ๕ ชม. รู้สึกเต็มอิ่ม มีกำลังเริ่มต้นทำงานอื่นๆต่อ อาการเบื่อที่เคยมี หายไปหมด

สิงหาคม 2013
พฤ อา
« ก.ค.   ก.ย. »
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
262728293031  

คลังเก็บ

%d bloggers like this: