สุข-ทุกข์

เหตุจาก ความยึดมั่นถือมั่นที่มีอยู่

สุข-ทุกข์ ที่เกิดขึ้นในชีวิต นั่นแหละ คือ เหตุปัจจัยที่มีอยู่

ใจที่ยังยึดมั่นถือมั่น สุข-ทุกข์ ที่เกิดขึ้น

การเวียนวนของสุข-ทุกข์ จึงเกิดขึ้นเนืองๆ ตามเหตุปัจจัย

 

 

เหตุจาก การเห็นไตรลักษณ์เนืองๆ 

ใจจึงเกิดการปล่อยวาง ลงไปได้ในระดับหนึ่ง เป็นเหตุให้ อยู่กับสุข-ทุกข์

โดยสุข-ทุกข์ ที่เกิดขึ้นนั้น สักแต่ว่ามากขึ้น

สุข-ทุกข์ ที่เกิดขึ้น จึงดับลง ตามเหตุปัจจัย

โฆษณา

บทเรียน

บทเรียนทางโลก อาศัยเการเรียนรู้ ที่มีอยู่ในตำรา และจากประสพการณ์ของคนอื่น(ความสำเร็จ)

บทเรียนทางธรรม อาศัยการเรียนรู้ชัดอยู่ ภายในกายและจิต
ข้อสอบ คือ สิ่งที่เกิดขึ้น ทั้งภายนอกและภายใน ของสิ่งที่เกิดขึ้น ตามความเป็นจริง

ส่วนคำเรียกต่างๆ นั่นรูป นี่นาม เป็นการให้ค่าสิ่งที่เกิดขึ้น ตามเหตุปัจจัยที่ยังมีอยู่

สภาวะที่เกิดขึ้น ตามความเป็นจริง ไม่มีชื่อเรียก มีแต่ สิ่งใดเกิดขึ้น สิ่งนั้น ย่อมดับลงไปตาเหตุปัจจัย ของสิ่งๆนั้น

การใส่ชื่อเรียกลงไป เป็นการกำกับ ปักหมุด เป็นการคลำทาง เส้นทางที่กำลังเดินอยู่ กล่าวคือ

แรกๆ ลูบคลำบัญญัติไปก่อน(โลกียะ) เมื่อสภาวะปรัมัตถ์ เกิดขึ้นตามความเป็นจริง จิตจะละทิ้งบัญญัติไปเอง(โลกุตระ)

เมื่อรู้ชัดสภาวะปรมัตถ์ ตามความเป็นจริง ย่อมรู้ชัดในบัญญัติ ลักษณะอาการ ที่เกิดขึ้น ตามความเป็นจริง ของบัญญัตินั้นๆ

ตุลาคม 2013
พฤ อา
« ก.ย.   พ.ย. »
 123456
78910111213
14151617181920
21222324252627
28293031  

คลังเก็บ

%d bloggers like this: