เรียนรู้ไปเรื่อยๆ

เรื่องราวของสภาวะ หรือสิ่งต่างๆที่เกิดขึ้นในชีวิต หรือเกิดขึ้นขณะ จิตเป็นสมาธิอยู่

รวมทั้งสภาวะจิตคิดพิจรณา ซึ่งอาจมีตรงกับพระไตรปิฎก

ผลของการทำความเพียรต่อเนื่อง แค่รู้ มากขึ้น รู้ว่ามีสิ่งเกิดขึ้น

รู้ว่า ชอบใจ ไม่ชอบใจ รู้ชัดในความรู้สึกนึกคิด

เมื่อไม่เข้าไปข้องเกี่ยว ใจก็สบาย เพราะไม่มีอะไรที่ต้องไปข้องเกี่ยว

ใครทำอะไรอย่างไร นั่นเป็นเรื่องของเหตุปัจจัย ที่แต่ละคนทำมาและที่กำลังทำให้เกิดขึ้นใหม่ ทุกๆขณะ

 

พระไตรปิฎก

 

พอรู้เข้าจริงๆ รู้แล้ว ก็แค่นั้น

ใหม่ๆมีบ้าง เหมือนคนบ้าพระไตรปิฎก พ่นๆๆๆๆออกมา

สุดท้าย ก็แค่นั้นเอง

 

ตามเว็บบอร์ดเหมือนกัน เหมือนคนบ้า พ่นๆๆๆๆๆ

สุดท้าย ก็แค่นั้น

 

โฆษณา

เบื่อ-วัด

๒๒ ตค.๕๖

 

ตอนนี้เห็นสภาวะ ที่เกิดชัดขึ้นอีก สองสภาวะ

คราใดที่สภาวะเบื่อ เบื่อชีวิตมากๆ มีเกิดขึ้น

ความรู้สึกอยากไปวัด จะเกิดขึ้นตามมา บางครั้ง เกิดขึ้นคู่กัน

แรกๆ สภาวะเหล่านี้เกิดขึ้น รู้ว่ามี เห็นอีกสภาวะหนึ่งเกิดไร่เรียงกัน แค่รู้ว่ามี

แค่รู้ว่า มี รู้ไปเรื่อยๆ นานแค่ไหนก็ไม่รู้นะ ต้องอ่านในบันทึก ถึงจะรู้ ในเรื่องของ สภาวะเบื่อ กับ อยากไปวัด

สิ่งใดที่เป็นองค์ประกอบ ที่ทำให้ชีวิตเปลี่ยนไป ทำให้รู้ชัดในสภาวะต่างๆมากขึ้น

จะถือว่า สิ่งๆนั้น มีพระคุณต่อตัวเองมากมาย

ทุกวันนี้ เวลาเกิดความปลื้มปีติ การรู้ชัดสภาวะที่เกิดขึ้น ที่ตรงกับพระไตรปิฎก ชนิดที่ไม่แปรเปลี่ยน

ทุกๆครั้ง จะยกมือไหว้ กล่าวสาธุการ ระลึกถึงคุณพระพุทธเจ้า พระธรรมคำสอน ครูอาจารย์

ถ้าไม่มีสิ่งเหล่านี้ ทางที่จะเดิน แผนที่ไม่มี เหมือนคนตาบอด

การรู้ชัดสภาวะใดก็ตาม ทำให้เห็นอุปทานที่มีอยู่

ความยึดติด ความยึดมั่นถือมั่น แค่รู้ว่า มี แต่ไม่คล้อยตาม จนทำให้เกิดการสร้างเหตุ

การทำความเพียร ตลอดทั้งสถานที่ ขึ้นอยู่กับเหตุปัจจัย

ที่เกิดความรู้สึกต่างๆเกินจากนั้น ล้วนเกิดจากเหตุปัจจัยที่มีอยู่

 

หลังจากสภาวะทั้งสองนี้หายไป สภาวะสุข ที่เกิดจากสมาธิ จะเกิดขึ้นต่อ

ศิล สมาธิ ปัญญา

การสร้างเหตุของ การดับเหตุ การเกิด ภพชาติปัจจุบัน
ได้แก่ การดับผัสสะ ที่เกิดขึ้น

ศิล ในที่นี้ หมายถึง การหยุดสร้างเหตุนอกตัว
คือ ไม่สร้างเหตุออกไป ตามความรู้สึกนึกคิดที่เกิดขึ้น เหตุจาก ผัสสะ เป็นเหตุปัจจัย

ศิล การสำรวม สังวร ระวัง ในการหยุดสร้างเหตุนอกตัว
เป็นเหตุให้เกิด สมาธิ

สมาธิ คือ ที่ตั้งมั่นแห่งจิต หรือ ฐานที่ตั้งของจิต

สมาธิ เป็นเหตุให้เกิดปัญญา

ปัญญาในที่นี้คือ การเห็นไตรลักษณ์

การหยุดสร้างเหตุนอกตัว เป็นสภาวะศิล ย่อมเกิดขึ้นตามความเป็นจริง

เมื่อหยุดสร้างเหตุนอกตัวเนืองๆ(ดับผัสสะ)

สมาธิย่อมเกิดขึ้นเนืองๆ ตามเหตุปัจจัย

ปัญญาการเห็นสภาวะไตรลักษณ์ ย่อมเกิดขึ้นเนืองๆ ตามเหตุปัจจัย

นิพพิทาย่อมเกิดขึ้น ตามเหตุปัจจัย

อานนท์ ! พวกเธอทั้งหลาย
จงมีตนเป็นประทีป มีตนเป็นสรณะ
อย่าเอาสิ่งอื่นเป็นสรณะเลย;
จงมีธรรมเป็นประทีป มีธรรมเป็นสรณะ
อย่ามีสิ่งอื่นเป็นสรณะเลย.
มหา. ที. ๑๐/๑๕๙/๑๒๘.

เมื่อยังไม่มีตนเป็นที่เกาะ ไม่มีตนเป็นที่พึ่งแห่งตน

ตราบนั้น ย่อมไหลไปตามกระแสแห่งแม่น้ำตัณหา

ตุลาคม 2013
พฤ อา
« ก.ย.   พ.ย. »
 123456
78910111213
14151617181920
21222324252627
28293031  

คลังเก็บ

%d bloggers like this: