แม่ฉันนน

เรา : แม่ เดินทางยังไง

แม่ ไปรถเมล์แดง

เรา ไปรถทัวร์เถอะ หนูจ่ายตังค์เอง

แม่ ไม่เอา มันแพง

เรา ถ้าปวดท้อง จะเข้าห้องน้ำทำยังไง

แม่ รถจอดที่สระบุรี

เรา แม่ไปรถทัวร์เถอะ มีห้องน้ำพร้อม

แม่ ไม่เอา แม่ไม่เคยเข้าห้องน้ำ นั่งยาวไปถึงกลางดงเลย

เรา รถเมล์แดงของแม่นี่ ใช่แบบพัดลมป่ะ

แม่ ไม่ใช่ รถแอร์ ป.๒

เรา ขากลับล่ะแม่

แม่ กลับรถทัวร์ ป. ๑

เรา ทำไมไม่กลับรถเมล์แดงของแม่ล่ะ

แม่ ไม่เอา รถทัวร์ ไม่แวะจอดรายทาง วิ่งตรงอย่างเดียว

เรา อ้าว ขาไป ไม่ยอมนั่ง ขากลับ นั่ง

แม่ ก็รถทัวร์ ขึ้นที่กลางดง เลือกที่นั่งได้ ที่กรุงเทพ ต้องนั่งตามเลขที่

สรุป ที่แม่บอกว่าแพง แท้จริงแล้วคือ เลือกที่นั่งไม่ได้ นี่แหละ แม่ฉัน

เรา เจอกันตรงไหนน่ะแม่

แม่ ตรงบันได ช่อง ๔ รถขาออกน่ะ แถวนั้น รถเมล์แดง กับรถเมล์เขียว จอดเต็มไปหมด

เรา แม่น่ะ ป.๑ เรียกรถเมล์เขียว ป. ๒ เรียกรถเมลฺแดง เรียกรถเขาเสียหายหมด

โฆษณา

ความรู้สึกตัว

สภาวะเปลี่ยนไป ในเรื่อง สภาวะความรู้สึกตัว

การที่มีความรู้สึกตัว เกิดขึ้นเองเนืองๆ ในคราวนี้ เป็นความรู้สึกตัว ที่เกิดขึ้นเอง จากการเต้นของชีพจร ตามจุดต่างๆของร่างกาย

จากการเต้นปกติ กลับกลายเป็น แรงสั่นสะเทือน เหมือนคลื่นกระทบฝั่ง ส่งผลให้ ไม่ว่าจะอยู่อริยาบทไหน หรือ ทำอะไรอยู่ก็ตาม จะเกิดความรู้สึกตัว เกิดขึ้นร่วมเป็นระยะๆ

ผลของสภาวะความรู้สึกตัวที่เกิดขึ้นเนืองๆ ทำให้ ไม่ว่าจะทำอะไรอยู่ ต้องหยุดชะงัก เพราะแรงสั่นสะเทือนของร่างกาย

การเต้นของหัวใจ แรง เร็วบ้าง ช้าบ้าง รู้สึกถึงความหนักหน่วง ตามจังหวะของหัวใจ ขณะที่กำลังเต้นอยู่ รู้ชัดจังหวะของการเต้น โดยไม่ต้องใช้มือจับดู

ขณะที่หยุด รู้อยู่กับความรู้สึกตัวที่เกิดขึ้น เป็นระยะๆ มีผลในการดำเนินชีวิต

เช่น เวลาจะเลือกซื้อของ ทำให้เกิดการพิจรณาตลอดถึง ความจำเป็น รีบใช้ไหม รอได้ไหม จำเป็นมากไหม

เรียกว่า มีตัวหยุด ในการซื้อ

นี่คือ ผลของการทำความเพียรต่อเนื่อง

สภาวะก้าวหน้ามากขึ้น เกิดจากการทำกรรมฐาน ผสมผสานกับ การหยุดสร้างเหตุนอกตัว

สิ่งที่มีเกิดขึ้นในชีวิต ที่มีผลกระทบทางใจ ทำให้เกิดความรู้สึกนึกคิด

พยายามไม่คล้อยตามกิเลสที่เกิดขึ้น ขณะผัสสะเกิด

แค่รู้ว่ามี หยุดการสร้างเหตุนอกตัว ระงับได้ทันมากขึ้นเรื่อยๆ

การดำเนินชีวิต จึงสงบจากเหตุภายนอก เพราะไม่สานต่อ

เป็นเหตุปัจจัยให้ รู้ชัดอยู่ ภายในกายและจิตมากขึ้น

การทำกรรมฐาน จิตที่เป็นสมาธิ กำลังสมาธิที่เกิดขึ้น ยังไม่มากพอ

แค่งุงิ เกิดๆดับๆ ไม่แนบแน่นเหมือนเมื่อก่อน แค่รู้ แค่ทำต่อเนื่อง

เมื่อไม่ให้ค่าต่อสภาวะที่เกิดขึ้น(คำเรียกต่างๆ)

ทำให้ไม่ตกหลุมพรางกิเลส(อุปกิเลส) สภาวะจึงดำเนินอย่างต่อเนื่อง ไม่ติดไม่ขัด

มีแต่เรียนรู้

เรื่องราวในชีวิต ไม่ว่าจะเป็นชีวิตในการทำงาน การดำเนินชีวิต แม้กระทั้ง ทำงานบ้าน การปฏิบัติ  สภาวะที่เกิดขึ้น ขณะจิตเป็นสมาธิอยู่มีแต่การเรียนรู้

ยิ่งเรียนรู้ การจับจ่ายใช้สอย ลดน้อยลงไปเรื่อยๆ ไม่ว่าจะใช้ชีวิตแบบอยู่บ้าน หรือยู่คอนโด ล้วนเกิดจากเหตุปัจจัย

ยิ่งเรียนรู้ ใจยิ่งสงบ สมาธิเกิดขึ้นเนืองๆ

เพียงงดการส่งจิตออกนอก(ยุ่งเรื่องนอกตัว) ใจยิ่งสงบ เพราะนิวรณ์ถูกระงับลงไป ตามเหตุปัจจัย การดำเนินชีวิต เข้าสู่เส้นทางธรรมมากขึ้น ธรรมที่ไปสู่ความสงบ ความระงับ

ใจขุ่น ต้องงด

สิ่งใด ที่กระทบแล้ว ทำให้ใจขุ่น จะใช้วิธีแบบง่ายๆ คือ การดับเหตุตรงนั้น โดยการไม่เข้าไปข้องเกี่ยว ปล่อยให้ทุกอย่าง ดำเนินไปตามเหตุปัจจัย

ใจใส

ใจจะใสสะอาดได้ ต้องอาศัยการทำความเพียรต่อเนื่อง เอาใจใส่ต่อสภาวะ ที่เกิดขึ้น แค่ดู แค่รู้ แล้วกลับมาแก้ไขตัวเอง

ใจใส คือ จิตที่นิวรณ์ครอบงำได้ยาก สภาวะสัญญา ที่นำไปสู่สภาวะปัญญา ย่อมเกิดขึ้นเอง ตามเหตุปัจจัย

ใจขุ่น คือ จิตที่ถูกนิวรร์ครอบงำ

หมู่หรือจ่า

อีกไม่กี่วัน จะไปวัดกับแม่ ฟังแม่เล่าสภาพวัดแล้ว ไม่รู้ว่าหมู่หรือจ่า(สภาพตัวเอง)

วัดที่แม่พักอยู่นี้ อยู่แถวกลางดง สถานที่ตั้ง อยู่บนเขา ระยะทางถ้าเดิน ประมาณ ๔ กิโลถึง ถ้ามีคนใจบุญ ขับรถไปส่ง ก็โชคดีไป ถ้าไม่มี ก็ต้องเดินเข้าไปเอง

ที่วัดนั้น กินมังสวิรัติ ไฟฟ้า นำปะปา ยังเข้าไม่ถึง

ไฟฟ้าใช้แผงโซล่าเซลล์ น้ำอาบ น้ำใช้ เป็นน้ำโคลน น่าจะเรียกว่า น้ำโคลนนะ แม่บอกว่า สีเหมือนโคลน เวลาจะใช้ ก็เอาสารส้มแกว่ง จนน้ำใส ค่อยเอาไปใช้

ถามเรื่องซักผ้า แม่บอกว่า ใช้วิธีซักแบบ แค่ไม่ให้มีกลิ่นตัวติด พูดง่ายๆคือ ใส่ผงซักฟอกจิิ๊ดเดียว แบบไม่ให้มีฟอง จะได้ไม่เปลืองน้ำ

ห้องน้ำมี ตักน้ำเข้าไปเอง อาบน้ำ ใช้น้ำ ๕ ขัน

น้ำกิน ยังไม่ได้ถามแม่ น่าจะเป็นน้ำขวด ที่ชาวบ้านใส่บาตรตอนเช้า พระจะลงจากเขา ไปบิณฑบาตรที่หมู่บ้าน ข้างล่าง

แม่เคยมีเตาแก๊ส น้องนำไปทำบุญครั้งก่อน ต่อมา ถังแก๊ส ถูกนำไปใช้ที่อื่น แล้วไม่เอากลับมาคืนแม่ แม่บอกว่า เดี่ยวซื้อเตาถ่านใช้

ที่พัก แม่จ้างช่างมาทำให้ ยังไม่เคยเห็น แค่ฟังจากแม่เล่า ทำนองว่า ไม่มีข้างฝา ใช้ผ้าใบทำหลังคา ไม่ใช่จาก เพราะกลัวไฟไหม้ เวลานอน นอนมุ้งกลด

ชุดปฏิบัติที่นี่ เป็นสีน้ำตาล แบบตามวัดพระป่าใช้

แม่บอกว่า ผ้าถุงแม่มี ไม่ต้องซื้อ แต่เราไปซื้อมาแล้ว เป็นกางเกงขาก๊วย สีน้ำตาลเข้ม เขามีตัดสำเร็จรูป ไว้ขายผู้ปฏิบัติ ที่วัดพระป่า

เป็นคนไม่ชอบนุ่งผ้าถุง จึงซื้อกางเกงเพราะเหตุนี้ จะลุก จะนั่ง ก็สะดวก

แค่ฟังแม่เล่า สภาพของวัดแล้ว ใจก็คิด เราก็รึ เป็นภูมิแพ้อยู่ แพ้ฝุ่นละออง แล้วไหนน้ำโคลน ที่แม่เล่าให้ฟังอีก

ไม่ลอง ก็ไม่รู้ เดินทางวันที่ ๓๐ ไม่ก็ ๓๑ ตค. เช้ามืด เป็นวันไหน แม่จะโทรมาบอกอีกที

แม่บอกว่า ถ้าอยู่ไม่ไหว จะกลับก่อนก็ได้ คือ วันที่ ๓ พย. ทอดกฐินเสร็จแล้ว ตอนเช้าค่อยกลับ โดยเดินลงจากเขาพร้อมกับพระที่ออกบิณฑบาตร

อนุโมทนาบุญกับผู้ที่ ได้โอนเงินเข้าบัญชี มาร่วมทำบุญ เงินนี้ จะนำไปช่วยแม่เรื่องค่าที่พัก ที่เพิ่งทำเสร็จ ร่วมทำบุญกับแม่ที่ทำทาน เลี้ยงอาหารผู้ที่มาร่วมทำบุญ ในวันทอดกฐิน

ส่วนอาหาร มีอะไรมั่ง ยังไม่รู้ แต่วลัยพร ซื้อฝอยทองสด ของเพชรบุรี ไปร่วมด้วย นำหม้อสแตนเลสม้าลาย ๒ ใบ และกระทะ ๑ ใบ ไปทำบุญกับแม่ด้วย

 

รถเข็น

เรา แม่ หนูซื้อรถเข็นให้ด้วยแหละ

แม่ ไม่เอา ทางขึ้นเขา มีแต่หินก้อนโตๆ

เรา ไม่ใช่รถเข็นแบบนั้น เป็นรถลากได้ พับเก็บได้ นน.เบา รับนน.ได้ ๒๐ กิโล

แม่ ก็นึกว่า รถเข็นของแบบนั้น

เรา ลองใช้ดูก่อนนะแม่ ถ้าใช้ไม่ได้ เดี๋ยวหนูเอากลับเอง

กินเพื่ออยู่

สภาวะเบื่อ ที่ได้เขียนๆไว้ มีทั้งเบื่ออาหาร มีทั้งเบื่อการมีชีวิตอยู่

ทั้งหมดนี้ เป็นความปกติของสภาวะ ที่เกิดจากเหตุปัจจัยที่มีอยู่ ไม่ใช่ความพิศดารอะไร

 

เหตุของความไม่รู้ที่มีอยู่

เมื่อก่อนนี้ เคยคิดแก้ไขสภาวะ

เบื่ออาหารน่ะหรือ ไม่ยากเลย ออกไปกินนอกบ้านสิ

ซื้อโน่นซื้อนี่มาทำสิ สุดท้าย ถึงจุดอิ่มตัวของความอยาก ก็ทำให้เบื่ออยู่ดี

ของแถมกลับมา คือ ความสิ้นเปลือง โดยใช่เหตุ ที่ควรทำ

เบื่อการมีชีวิตอยู่น่ะหรือ ไม่ยากเลย ออกไปนอกบ้านสิ

เดินช็อป เดินดูโน่นดูนี่ เพลิดเพลินกับการส่งจิตออกนอก สุดท้าย ก็ทำให้เบื่ออยู่ดี

ของแถมกลับมา คือ ความสิ้นเปลือง โดยใช่เหตุที่ควรทำ

ต้องผิดพลาด โดยการพยายามแก้ไขสภาวะ เดิมๆซ้ำๆ โง่กับกิเลสไปตั้งนาน

มีแต่การเรียนรู้ ยอมรับ จิตย่อมสงบลง

ไม่ต้องไปพยามแก้ไขอะไรเลย แม้แต่นิดเดียว

ตุลาคม 2013
พฤ อา
« ก.ย.   พ.ย. »
 123456
78910111213
14151617181920
21222324252627
28293031  

คลังเก็บ

%d bloggers like this: