การปฏิบัติ

เหตุปัจจัย สร้างมาไม่เหมือนกัน บางคนเริ่มต้นปฏิบัติแบบสบาย บางคนปฏิบัติด้วยความยากลำบาก บางคนปฏิบัติแบบ ลำบากบ้าง สบายบ้าง

แรกเริ่มของการปฏิบัติในวัยเด็ก เป็นการเริ่มต้นแบบสบายๆ ที่สบายเพราะไม่รู้ คือ ไม่รู้อะไรเลย ทั้งคำเรียก และเรื่องการปฏิบัติ

เริ่มต้นด้วยเตโชกสิณ ทำแบบง่ายๆ ใช้เทียนไข อาศัยแสงไฟจากเทียนไขในการทำกสิณ คือ เพ่งเปลวไฟ

เหตุปัจจัยที่มีอยู่ คือ สัญญาเก่า ของเคยทำมา จึงฝึกเตโชกสิณ ทำได้แบบง่ายดาย สภาวะที่เรียกว่า ฌาน(มิจฉาสมาธิ) จึงมีเกิดขึ้น ตั้งแต่เด็กๆ

เพราะสมาธิที่ฝึกมา เป็นเหตุปัจจัยให้เป็นคนมีจำแม่นยำ ในระยะสั้นๆ จึงทำให้เป็นเด็กเรียนเก่ง โดยไม่ต้องอ่านหนังสือแบบคนอื่นๆ

ด้วยกำลังของสมาธิ ทำให้รู้เหตุการณ์ล่วงหน้า รู้วาระจิตคนอื่นๆ รู้เรื่องของคนอื่นๆ ทั้งในอดีตและปัจจุบัน ถึงแม้ไม่เคยเจอกันมาก่อน หรือ ไม่รู้จักกันก็ตาม

เพียงแค่เห็นหน้ากัน เพียงแค่เห็นชื่อ ไม่เจอตัว เพียงแค่กล่าวถึง ไม่เจอตัว เพียงแค่ถูกตัว ภาพหรือเรื่องราวต่างๆ จะผุดขึ้นมาทันที

ดีนะ ที่สภาวะเหล่านี้ เกิดขึ้นในวัยเด็ก ทำให้รู้ว่า เป็นเรื่องปกติของจิตที่เป็นสมาธิ พอมาปฏิบัติ จึงไม่ได้ให้ความสนใจกับเรื่องพวกนี้มาก

เหตุที่ฝึกกสิณ ตอนนั้น อาพาไปเที่ยววัดเขาสุกิม หลวงพ่อสมชาย วัดเขาสุกิม โยนหนังสือวิธีการฝึกกสิณให้ ท่านบอกว่า เอาไปทำเอง ก็รับมานะ บอกให้ทำ ก็ทำเท่านั้นเอง เพราะอยากรู้ อยากลอง

สมัยนั้น หลวงพ่อสมชาย ขึ้นชื่อในเรื่อง รู้หนอ

โฆษณา

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

พฤศจิกายน 2013
พฤ อา
« ต.ค.   ธ.ค. »
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
252627282930  

คลังเก็บ

%d bloggers like this: