อย่าอวดตน

เมื่อเช้า ถามเจ้านายเรื่อง ลาพักร้อน

เจ้านายบอกว่า ยื่นไปเมื่อวาน เรียบร้อยแล้ว

บอกกับเจ้านายว่า เวลาไปปฏิบัติที่นั่น พระอาจารย์จะเรียกสอบอารมณ์

เจ้านายถามว่า มีสอบอารมณ์ด้วยเหรอ แล้วนานไหม

เราบอกว่า มี เขาเรียกทุกคนแหละ บางคนก็นาน บางคนก็ไม่นาน แล้วแต่นะ

เวลาสอบอารมณ์ ให้เล่าสภาวะไปตามความเป็นจริง ในตอนนั้น อย่าไปพูดเรื่องสภาวะที่เคยผ่านมา ท่านแนะนำอะไรมา ให้ครับๆๆๆๆ อย่างเดียว แค่รับฟัง ไม่ต้องไปทำตาม ให้ทำตามสภาวะของตัวเองไป คือ ไม่ว่าอะไรเกิดขึ้น แค่รู้ไปอย่างเดียว อย่างที่เคยทำ

เพราะ ท่านชอบให้กำหนด ยึดเรื่องคำบริกรรมเป็นหลัก ฉะนั้น ถึงบอกว่า ให้ครับอย่างเดียว ไม่ต้องถาม ไม่ต้องแย้งอะไรท่าน

ให้ทำเหมือน ไม่รู้เรื่องอะไรเลย วลัยพรก็ทำแบบนั้นแหละ ตอนปฏิบัติที่นั่น ทำตัวเหมือนแก้วว่างเปล่า ใส่อะไรลงมารับหมด ใส่ยังไงก็ไม่เต็ม เพราะ ตูดแก้วไม่มี

ใครคุยอะไรกัน อย่าไปร่วมวงกับเขา ให้ตั้งใจปฏิบัติ ไหนๆไปแล้ว ค่ารถก็เสีย ควรใช้แรงกาย แรงใจที่มีอยู่ให้คุ้ม

โฆษณา

ยิ่งมาก ยิ่งดี

สิ่งที่มองเห็นชัด ในเรื่อง การทำความเพียร คือ

ยิ่งทำให้มาก ยิ่งดี ให้มากสุดๆ เท่าที่จะทำได้

หากทำน้อย จะสู้แรงกิเลสที่เกิดขึ้นไม่ไหว

สุดท้าย คนที่ทุกข์ คือ ตัวเอง ไม่ใช่ใครที่ไหนเลย

 

 

มีความสุข

เมื่อรู้สึกตัวตื่นขึ้นในตอนเช้า รู้ชัดในกำลังสมาธิที่เกิดขึ้น มีสุขเกิด เช้าๆ รู้สึกมีความสุข(สุขจากสมาธิ) ทุกวัน

ช่วงเวลาหลังจากนั้น มีสุขเกิดบ้าง ความสงบเกิดบ้าง ไม่แน่นอน เกิดๆดับๆ สลับกันไป บางครั้ง มีสภาวะเบื่อเกิดแทรก แต่ไม่นาน ก็หายไป กลับมาสุข สงบ สลับกันต่อ

ความสุขของวลัยพร มี ๒ อย่าง คือ สุขใจ ที่ได้ทำความเพียร และ ความสุข ที่เกิดจาก สมาธิ

ขอให้ทุกรูปทุกนาม หมดทุกข์ และจงมีความสุข ทุกรูป ทุกนามเทอญ

ธันวาคม 2013
พฤ อา
« พ.ย.   ม.ค. »
 1
2345678
9101112131415
16171819202122
23242526272829
3031  

คลังเก็บ

%d bloggers like this: