เนื้อแท้ที่ไม่อันตรธาน

ภิกษุ ทั้งหลาย. ! พวกภิกษุบริษัทในกรณีนี้,

สุตตันตะเหล่าใด ที่กวีแต่งขึ้นใหม่ เป็นคำร้อยกรอง

ประเภทกาพย์กลอน

มีอักษรสละสลวย

มีพยัญชนะอันวิจิตร

เป็นเรื่องนอกแนว

เป็นคำกล่าวของสาวก,

 

เมื่อมีผู้นำสุตตันตะเหล่านั้นมากล่าวอยู่;

เธอจักไม่ฟังด้วยดี

ไม่เงี่ยหูฟัง

ไม่ตั้งจิตเพื่อจะรู้ทั่วถึง

 

และจักไม่สำคัญว่า

เป็นสิ่งที่ตนควรศึกษาเล่าเรียน.

 

ส่วนสุตตันตะเหล่าใดที่เป็นคำของตถาคต

เป็นข้อความลึก มีความหมายซึ้งเป็นชั้นโลกุตตระ

ว่าเฉพาะเรื่องสุญญตา,

 

เมื่อมีผู้นำสุตตันตะเหล่านั้นมากล่าวอยู่;

เธอย่อมฟังด้วยดี

ย่อมเงี่ยหูฟัง

ย่อมตั้งจิตเพื่อจะรู้ทั่วถึง

 

และย่อมสำคัญว่า

เป็นสิ่งที่ตนควรศึกษาเล่าเรียน

 

จึงพากันเล่าเรียน ไต่ถาม ทวนถามแก่กันและกันอยู่ว่า

“ข้อนี้เป็นอย่างไร ? มีความหมายกี่นัย ?” ดังนี้.

 

ด้วยการทำดังนี้เธอย่อมเปิดธรรมที่ถูกปิดไว้ได้,

ธรรมที่ยังไม่ปรากฏ เธอก็จะทำให้ปรากฏได้,

ความสงสัยในธรรมหลายประการ ที่น่าสงสัย

เธอก็บรรเทาลงได้.

 

ภิกษุ ท. ! ภิกษุบริษัทเหล่านี้

เราเรียกว่าบริษัทที่มีการลุล่วงไปได้

ด้วยการสอบถามแก่กันและกันเอาเอง,

 

หาใช่ด้วยการชี้แจง

โดยกระจ่างของบุคคลภายนอกเหล่าอื่นไม่;

จัดเป็นบริษัทที่เลิศ แล.

 

ทุก. อํ. ๒๐/๙๒/๒๙๒.

 

http://etipitaka.com/read?language=thai&number=68&volume=20#

 

 

 

หมายเหตุ:

 

 

สุตตันตะเหล่าใด ที่กวีแต่งขึ้นใหม่

 

เป็นคำร้อยกรองประเภทกาพย์กลอน

 

มีอักษรสละสลวย มีพยัญชนะอันวิจิตร

 

เป็นเรื่องนอกแนว

 

เป็นคำกล่าวสาวก

 

 

กล่าวคือ

 

ถ้าไม่ใช่เรื่องที่เกี่ยวกับการกระทำเพื่อให้ถึงที่สุดแห่งทุกข์ ล้วนเป็นเรื่องนอกแนว

ไม่ควรศึกษานี่เป็นความหมายตามที่วลัยพรเข้าใจ

 

 

เหตุที่ทำให้ วลัยพรเข้าใจว่า เป็นเรื่องเกี่ยวกับการกระทำเพื่อให้ถึงที่สุดแห่งทุกข์

เพราะจากคำที่พระผู้มีพระภาคเจ้า ทรงตรัสไว้

 

“ส่วนสุตตันตะเหล่าใดที่เป็นคำของตถาคต

เป็นข้อความลึก มีความหมายซึ้งเป็นชั้นโลกุตตระว่าเฉพาะเรื่องสุญญตา,

 

เมื่อมีผู้นำสุตตันตะเหล่านั้นมากล่าวอยู่;

เธอย่อมฟังด้วยดี ย่อมเงี่ยหูฟัง

ย่อมตั้งจิตเพื่อจะรู้ทั่วถึง

และย่อมสำคัญว่าเป็นสิ่งที่ตนควรศึกษาเล่าเรียน”

 

 

สุญญตา ที่พระผู้มีพระภาคเจ้า ทรงตรัสไว้

 

ที่วลัยพรยังไม่อธิบายรายละเอียด

ลักษณะอาการที่เกิดขึ้น ที่เรียกว่า สุญญตา

 

ถ้ามีคนนำเรื่อง สุญญตา มาถาม

การอธิบาย สุดท้ายก็ไม่พ้น ต้องอธิบาย สิ่งที่เรียกว่า ผัสสะ

 

 

ความบังเกิดขึ้นแห่งภพ ก็ไม่พ้น ผัสสะ

 

 

เพราะสิ่งที่เกิดขึ้นในชีวิต และ สิ่งที่เกิดขึ้น ขณะจิตเป็นสมาธิอยู่

 

สิ่งที่เกิดขึ้น ไม่ว่าจะใช้คำทับลงไปว่า

เรียกว่าอะไร

 

ตามความเข้าใจของตน เช่น ฌาน ญาณฯลฯ

แล้วคำเรียกนั้นๆ ทำให้เกิดเวทนา ก็ไม่พ้น ผัสสะ

 

ผัสสะ เวทนา ตัณหา อุปทาน ภพ

 

 

 

เหตุจากอวิชชาที่มีอยู่ ความไม่รู้ชัดในสิ่งที่เกิดขึ้น

ซึ่งมีชื่อเรียกว่า ผัสสะ

 

 

ย่อมปล่อยให้ก้าวล่วง(ชาติ) ออกไปทาง วจีกรรม กายกรรม

 

ชรามรณะ(โลกธรรม ๘)

โสกะ ปริเทวะ ทุกขโทมนัส อุปายาส ย่อมมีบังเกิดขึ้น ตามเหตุปัจจัย

 

จึงเป็นที่มาของ

ชาติ ชรามรณะ(เขียนติดกัน)โสกะ ปริเทวะ ทุกขโทมนัส อุปายาส

โฆษณา

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

มิถุนายน 2014
พฤ อา
« พ.ค.   ก.ค. »
 1
2345678
9101112131415
16171819202122
23242526272829
30  

คลังเก็บ

%d bloggers like this: