ปฏิปทา ๔

๑๕ กค.๕๗

สภาวะสัญญา บทจิตจะคิดพิจรณา หากจะเกิด ก็เกิดขึ้นเอง

เมื่อนำสิ่งที่จิตมีวิตก วิจารณ์ขึ้นมา เกี่ยวกับคำเรียกต่างๆ ในกูเกิ้ล จากสิ่งหนึ่ง(จิตคิดพิจรณา) ไปสู่สิ่งหนึ่ง(คำเรียกต่างๆ ที่พระพุทธเจ้าทรงตรัสไว้)

เรื่อง ปฏิปทา ๔ เคยอ่านเจอมานานแล้ว แต่ไม่ได้สนใจเท่าไหร่นัก และตอนนั้น ก็ยังไม่รู้ว่า หมายถึงลักษณะอาการที่เกิดขึ้นของผัสสะ ขณะใดบ้าง

ที่สำคัญ ตอนนั้นยังไม่รู้ชัดในผัสสะ จึงเป็นปัจจัยให้ ไม่รู้ชัดในลักษณะอาการที่เกิดขึ้นของคำเรียก “ปฏิปทา ๔”

ถ้ายังไม่รู้ชัดในผัสสะ ที่มีสภาพธรรม ที่เกิดขึ้นตามความเป็นจริง การอ่านพระธรรมคำสอน เป็นอะไรที่ชวนให้ปวดหัวมาก

อ่านแล้วมึน เพราะ ต้องแปลไทยเป็นไทย กว่าจะแปลเสร็จ แปลแล้ว ก็ยังมองไม่เห็นภาพที่เป็นรูปธรรม มีแต่การคาดเดาเอาเอง

ปฏิปทา ๔

ที่เป็นของอรรถกถาจารย์ หากได้อ่านแล้ว ย่อมคิดว่า ต้องเป็นแบบนี้ คือ เกี่ยวกับสภาวะจิต ที่เป็นสมาธิระดับฌาน

ถ้าเป็นกรณีแบบนี้ ผู้ทำความเพียร(ในรูปแบบ) หากยังไม่สามารถทำปฐมฌาน ให้มีเกิดขึ้นกับตนได้ ย่อมเข้าถึงสิ่งที่เรียกว่า ปฏิทา ๔ ได้ยาก

แล้วสำหรับผู้ที่ไม่ได้ทำความเพียร(ในรูปแบบ) ยิ่งยากจะเข้าใจและเข้าถึง
สภาพธรรม ที่เกิดขึ้นตามความเป็นจริงของสิ่งที่เรียกว่า ปฏิปทา ๔

ปฏิปทาวรรคที่ ๒

http://www.84000.org/tipitaka/attha/v.php?B=21&A=4083&Z=4299

ทีนี้มาดูคำสอน ที่พระพุทธเจ้าทรงตรัสเรียกว่า ปฏิปทา ๔

[๑๖๑] ดูกรภิกษุทั้งหลาย ปฏิปทา ๔ ประการนี้ ๔ ประการเป็นไฉน
คือ ทุกขาปฏิปทาทันธาภิญญา ปฏิบัติลำบากทั้งรู้ได้ช้า ๑
ทุกขาปฏิปทาขิปปาภิญญา ปฏิบัติลำบากแต่รู้ได้เร็ว ๑
สุขาปฏิปทาทันธาภิญญา ปฏิบัติสะดวกแต่รู้ได้ช้า ๑
สุขาปฏิปทาขิปปาภิญญา ปฏิบัติสะดวกทั้งรู้ได้เร็ว ๑
ดูกรภิกษุทั้งหลาย ปฏิปทา ๔ ประการนี้แล ฯ

“ดูกรภิกษุทั้งหลาย ปฏิปทา ๔ ประการนี้ ๔ ประการเป็นไฉน คือ
การปฏิบัติไม่อดทน ๑
การปฏิบัติอดทน ๑
การปฏิบัติข่มใจ ๑
การปฏิบัติ ระงับ ๑ ”

 

อ่านแล้ว มึนเลยใช่ไหม วลัยพรก็เคยเป็นแบบนั้นมาก่อน เวลาที่อ่านพระไตรปิฎก ตอนนั้นยังไม่รู้ชัดในผัสสะ ที่เกิดขึ้น

เวลาหาข้อมูลพระธรรมคำสอน ซึ่งมีหลากหลาย ถึงเวลาได้เจอ เดี๋ยวเจอเอง

เวลาหาข้อมูลพระธรรมคำสอน ซึ่งมีหลากหลาย
ถึงเวลาได้มีเหตุปัจจัย ให้ได้รู้ เดี๋ยวเจอเอง

 

หมายเหตุ:

เกี่ยวกับปฏิปทา ๔ ในแต่ละหัวข้อ เป็นการขยายรายละเอียดของอีกคำเรียก จะได้อ่านรายละเอียดที่เกิดขึ้นของคำเรียกนั้นๆ ว่ามีลักษณะอาการเกิดขึ้นแบบไหน จึงมีชื่อเรียกว่าอะไรบ้าง

ตรงนี้ ถ้าถามว่า เกี่ยวกับทุกข์ เหตุแห่งทุกข์ ความดับทุกข์ และวิธีการกระทำเพื่อดับเหตุแห่งทุกข์ไหม

คำตอบคือ ไม่ใช่โดยตรง แต่เกี่ยวเนื่องกันกับ ผลของเหตุ ในการทำความเพียรต่อเนื่อง ทั้งในรูปแบบและการเจริญอิทธิบาท ๔

ทั้งประกอบด้วย ใช้หลักปฏิบัติสมควรแก่ธรรม ได้แก่
การหยุดสร้างเหตุนอกตัว ที่เกิดจากผัสสะ เป็นเหตุปัจจัย

เป็นการเรียนรู้พระธรรมคำสอน ที่ใช้ทั้ง
ปริยัติ(ศึกษาพระธรรมคำสอน)
ปฏิบัติ(ทำความเพียร)
ปฏิเวธ(ผลของการปฏิบัติ)

ทั้ง ๓ สิ่งนี้ ต้องลงรอยเดียวกับพระธรรมคำสอน
คือ เป็นหนึ่งเดียวกับพระธรรมคำสอน

ไม่ว่าจะแยกส่วนไหนออก หรือพลิกแพลงอย่างไรก็ตาม
ต้องลงรอยเดียว หรือ เป็นหนึ่งเดียวกับพระธรรมคำสอน

ที่พระผู้มีพระภาคเจ้า ทรงตรัสไว้
เป็นการกระทำเพื่อ อนุปาทาปรินิพพาน

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

กรกฎาคม 2014
พฤ อา
« มิ.ย.   ส.ค. »
 123456
78910111213
14151617181920
21222324252627
28293031  

คลังเก็บ

%d bloggers like this: