ความเพียรมีผล ความพยายามมีผล

11-01-15

การคิดสูตรหวย ก็เหมือนกับการทำงาน

แรกเข้างานใหม่ ต้องเรียนรู้งาน งานอาจหนักและเหนื่อย เพราะ ยังไม่รู้วิธีการทำงานทั้งหมด

การคำนวณสูตรหวย ก็เช่นเดียวกัน อยากรวย ก็ต้องทำงาน แรกๆ อาจถึงขั้นไมเกรน ปัจจุบัน ก็มีอาการนี้เกิดขึ้นบ้าง เป็นบางครั้ง หากสร้างสูตรใหม่

พอเริ่มจับหลักได้ ก็เริ่มสบายมากขึ้น รู้ว่า ต้องทำแบบไหน

อะเมซิ่ง
เรื่องหวยนี่ อะเมซิ่งเหมือนกันนะ ที่คำนวณ อยู่ด้านหนึ่ง การออกเลขรางวัล อยู่อีกที่หนึ่ง ไหงมันมาตรงกันได้

เข้าใจละว่า ที่เจ้านายบอกว่า จะหากินทางหวย รวยทางหวย ดูจากสถิติ ในการคำนวณของแต่ละงวด ที่ผ่านมา เชื่อแล้วว่า มีความเป็นไปได้สูง

หลังหวยออก วลัยพรกะพักร้อน 7 วัน (สงบจากภายนอกชั่วคราว ไปเรียนรู้ภายในแทน)

เจ้านายสนับสนุนเต็มที่ เพราะทำแล้ว มีแต่ได้กับได้

ถูกฝึกให้ละ
วลัยพรติดเจ้านายนะ ที่ไม่ค่อยห่าง เพราะห่วงเรื่อง เสื้อผ้า อาหารการกิน คอยดูแล ไม่ขาดตกบกพร่อง

จะไปวัดที ต้องไปด้วยกัน หากไม่ได้ไปด้วยกัน จิตมันจะคิดๆๆๆๆ สภาวะกระท่อนกระแท่น เห็นแต่ทุกข์ จากความยึดติด(ให้ค่า) ที่มีอยู่

ต่อมา มีเหตุให้ไปแพร่บ่อย ถูกฝึกให้ละการยึดติด แต่ตอนนั้นยังไม่รู้ว่า ถูกฝึกให้ละ

เมื่อไปแพร่บ่อยๆ เจ้านายต้องหากินเอง เสื้อผ้าต้องทำเองหมด หากที่มีอยู่ ไม่พอใช้

ต่อมาภายหลัง เมื่อมีจิตครุ่นคิดเกี่ยวกับความยึดติด หรือความห่วงใยที่มีอยู่ จิตจะปุจฉา-วิสัชนากันเอง เราเป็นฝ่ายรับฟัง(จืตสามดวง เกิดขึ้นในแต่ละขณะ)

ทุกครั้งที่มีความห่วงใยเิกดขึ้น จิตอีกตัวจะบอกว่า ห่วงทำไม เมื่อก่อนเขาไม่มีเรา เขายังทำเองได้ทุกอย่าง เขายังอยู่ได้ ถึงไม่มีเราก็ตาม

เมื่อคิดพิจรณาแบบนี้ ความรู้สึกที่เกิดขึ้น จะหายไปชั่วขณะ แต่จะมีเกิดขึ้นอีก เมื่อคิดจะปลีกวิเวก

ต่อมา มีเหตุให้ได้เสื้อผ้า ชุดทำงานเพิ่มมากขึ้น ถึงจะไปวัดเป็นอาทิตย์ ก็สบาย เขาเองไม่ต้องซักผ้า การยึดติดที่มีอยู่(ห่วง) เรื่องเสื้อผ้า ชุดทำงานของเขา ก็ค่อยๆลดน้อยลงไปเอง

ข้ออ้าง
เท่าที่สังเกตุมา เวลาที่จะตั้งใจเก็บตัว ทำความเพียร ซึ่งมีทางนี้ทางเดียวเท่านั้น ที่ได้ผลไวมากที่สุด ในการดับเหตุของการเกิด ที่มีอยู่(สมุจเฉทประหาณ)

ส่วนการหยุดสร้างเหตุนอกตัว ได้ผลเหมือนกัน แต่ยังต้องเกิดอยู่ หากยังมีเหตุปัจจัยอยู่

เมื่อยังละในเหตุปัจจัยที่ยังยึดติดอยู่ ยังไม่ได้ทั้งหมด จิตมักจะมีข้ออ้างให้กับตัวเองเสมอๆ หมดเรื่องนี้ไป หาเรื่องใหม่มาอ้างต่อ จนกว่าจะจนมุม อ้างไม่ได้

นี่นะ ความอะเมซิ่งของสภาพธรรมต่างๆ ที่ได้เรียนรู้ อย่างต่อเนื่อง ทุกวันนี้ ก็ยังเรียนรู้อยู่

หวย
กลับมาเรื่องหวย ในสังคมหวย ที่ได้เข้าไปคลุกคลีได้ ได้เรียนรู้อะไรมากมาย ถึงแม้จะเป็นเพียง การโพสทางตัวหนังสือ

การเรียนรู้ที่ผ่านมา จนถึงทุกวันนี้ ได้รู้ชัดสภาพธรรมต่างๆ ที่ตนเองยังมีเหตุปัจจัยอยู่ และที่มีหลงกระทำให้เกิดขึ้นใหม่ ซึ่งไม่แตกต่างจากสิ่งที่เกิดขึ้น ตามความเป็นจริง ในการใช้ชีวิตประจำวัน แต่อย่างใด เห้นจิต เห็นใจ เห็นกิเลสที่เกิดขึ้น ชัดเจน

มานะ
ตัวกรูรู้ ของกรูนี่ ยังล้นหลามนะ ประมาณว่า คิดมาแทบตาย กว่าจะรู้ เข้ามาลอกกันอย่างเดียว คำขอบคุณ แทบจะไม่มีให้เลย บางคนไม่เคยให้เลยก็มี

ลอกยังไม่พอ ยังนำข้อมูลที่เราทำขึ้นมา ทำเนียนเป็นของตัวเอง ทำเหมือนกับว่า คิดกันขึ้นมาเอง

พอเห็นแล้ว มีปริ๊ดนะ เพราะข้อมูล ที่ทำขึ้นมาเอง จะมีจุดเด่นเฉพาะตัว หากใครลอกไป เห็นปุ๊บ รู้ปั๊บ แหม่ ช่างกล้าเสียจริง นำไปใช้ไม่พอ ทำเนียนว่า คิดขึ้นมาเอง ไม่เคยแสดงออกว่า สูตรนี้ คนอื่นคิด และขอบคุณเจ้าของสูตร ไม่มีเลย

ถอยห่างออกมา
เริ่มโพสข้อมูลต่างๆที่เว็บบอร์ดช้าลง ดูจิต ดูใจ ดูกิเลสตัวเองเป็นหลัก พอเริ่มห่างออกมา ความสงบจากเหตุปัจจัยที่มีอยู่ สติมา ปัญญาเกิด

จิตคิดพิจรณา อ่อ ตัวมานะนี่เยอะนะ ในเมื่อตั้งใจไว้แต่แรกแล้วว่า จะให้เป็นวิทยาทาน แบ่งปันให้ โดยไม่คิดอะไร แล้วไหงกลับมาเป็นแบบนี้ไปได้

ทั้งนี้ แรกๆโทษนอกตัวก่อน แหม(ว่าคนอื่น) อยากเป็นอจ.กัน(ตามตำแหน่งของคนที่ให้เลขถูก) ยอมทำกันทุกอย่าง เพื่อให้ได้ข้อมูล แถมไม่มีการขอบคุณเจ้าของข้อมูล และยังทำเนียนว่า คิดคำนวณได้เอง

เมื่อถอยห่างออกมา จากสิ่งเร้า ความสงบเริ่มกลับมา จิตเริ่มคิดพิจรณาหาเหตุ-ผล ใจเริ่มเบาลง

ทั้งนี้ เราผิดเอง ในเมื่อเคยเขียนไว้ว่า ให้เป็นวิทยาทาน ไม่ต้องขอบคุณ ไม่ต้องแนบที่มา สรุป เราผิดเองตั้งแต่แรก

กิเลสจร
เมื่อกิเลสเกิดแทรกขึ้นมา ทำให้มองไม่ชัด ในเหตุที่เคยทำไว้ เมื่อผลกลับมา ก้มองไม่เห็นอีกว่า ที่เป็นแบบนี้เพราะอะไร

จึงทำให้ ค่อยๆละในเหตุปัจจัยที่ตนยังมีอยู่ พยายามปิดข้อโต้แย้ง ที่ตนยัง นำมาสร้างเหตุใหม่ ให้เกิดขึ้นอยู่

นี่เห็นไหม ไม่ว่าสิ่งใดมีเกิดขึ้นในชีวิต ล้วนเป็นการเรียนรู้จริงๆ หากรู้เท่าทันกิเลส รู้เท่าทันในเหตุปัจจัยที่มีอยู่ รู้ว่า ยังหลงกระทำอยู่ หากรู้ได้ ก็เริ่มละได้ทันมากขึ้น

9-01-15

ใช้คุ้มค่า

กระเป๋าเป้ สำหรับใสโน๊ตบุ๊ค ของเจ้านาย มีหลายใบที่ชำรุด ส่วนมากจะเป็นตรงที่จับบ้าง ตรงขอบสายสะพายด้านหลังบ้าง

วลัยพรนำมาแก้ไข ปรับแต่งใหม่หมด ใช้เย็บมือนี่แหละ ปะๆชุนๆเอง ตอนนี้มีกระเป๋าเป้หลายใบ ไว้ใช้สับเปลี่ยน ไม่ต้องเสียเงินซื้ออีกทาน

กระเป๋าเป้ ใช้งานได้หลายอย่าง ยิ่งเวลาออกตลาด พวกน้ำยาปรับผ้านุ่มหนักๆ ประมาณ 10 ถุง ใส่เป้สะพายหลัง ไม่ทำให้รู้สึกหนัก เหมือนกระเป๋าแบบสะพายข้าง

ของที่ใช้นั้น ไม่ได้สนใจเรื่องสภาพสวยงาม แค่ใช้งานได้ ก็พอแล้ว สวยงามแล้วต้องเสียตังค์ จัดไว้อันดับสุดท้าย เพราะต่อให้สวย ใช้งานแล้ว ก็อยู่ในสภาพเก่า เหมือนกันหมด

ใครจะมองอย่างไร เรื่องภายนอก ช่างหัวมัน ตอนนี้เป็นคนประเภท อิ่มจัง ตังค์อยู่ครบ คือ นำของเก่าที่มีอยู่ มาปรับปรุงใหม่ ใช้งานได้เหมือนเดิม ไม่ต้องเสียค่าใช้จ่ายสักบาทเดียว

งามไม่งาม ไม่สำคัญ แค่มีสตางค์ก็พอแล้ว ดีกว่างามแล้ว ตังค์หายหมด หายไม่พอ ยังมีหนี้สินเป็นดินพอกหางหมู เคยเป็นมาแล้ว จึงทำให้รู้ว่า เป็นหนี้เพราะอะไร

โฆษณา

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

มกราคม 2015
พฤ อา
« ธ.ค.   ก.พ. »
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
262728293031  

คลังเก็บ

%d bloggers like this: