ไม่อยากทุกข์

16-01-15

ตราบใดที่ยังมีความไม่ชอบใจ มีเกิดขึ้นมากหรือน้อย นั่นคือ ทุกข์ที่มีอยู่

เมื่อไม่อยากทุกข์ จึงเพียรเพื่อละในเหตุแห่งทุกข์

เข็นตัวให้ทำความเพียร แบบตั้งใจทำจริงจังนี่ ทำได้ยากนะ เพราะเป็นความปกติ ที่ชอบความสบาย ปฏิบัติแบบสบาย

แต่เมื่อทุกข์ ตามจี้ๆๆๆๆๆๆ มาแสดงให้เห็นตลอดว่า แกไม่รอดจากเงื้อมมือฉันแน่ๆ มันตามจี้ ตามแยกเขี้ยว ข่มขู่ โดยเป็นภาพให้เห็นเนืองๆ

เมื่อมองเห็นเหตุและปัจจัยที่ต้องเจออย่างแน่นอน จึงกลับมาเข้าสู่กระบวนการ ทำความเพียร แบบที่เคยทำ ที่ทำ เพราะไม่อยากทุกข์ เบื่อมากกับเรื่องราวทางโลก

นับว่าเป็นเหตุดี ที่มีสถานที่เป็นสัปปายะกับตัวเอง และไม่ไกลเกิน ค่าเดินทางไปกลับ ค่าใช้จ่ายต่างๆ ไม่เกิน 1000 บาท จึงคิดนำเงินเข้าบ/ช โดยการไปปฏิบัติที่วัดแทน

โดยเลือกที่จะทำตามสัปปายะ ตามเหตุปัจจัยของตัวเอง ไม่ต้องไปข้องเกี่ยวกับเรื่องราวนอกตัว ไม่ต้องมีหน้าที่รับผิดชอบใดๆ ทำแบบเป็นตัวของตัวเอง

บอกกับเจ้านายไว้แล้วว่า หลังหวยออก ขอไปวัดประมาณ 7 วัน ครั้งนี้ ไปวันจันทร์-วันศุกร์ ซึ่งเจ้านายสนับสนุนเต็มที่ กับการไปวัดในครั้งนี้ และครั้งต่อๆไป

ถ้าถามว่า ที่ห้องก็ทำได้ ไม่เห็นต้องไปวัด

ก็มีคำตอบว่า มันเป็นเรื่องของเหตุและปัจจัยของแต่ละคน ไม่มีอะไรแน่นอน ได้ทำ ทำเพื่อดับเหตุแห่งทุกข์ ที่ยังมีอยู่ ดีกว่าเที่ยวกล่าวตำหนิติติง แนวทางการทำความเพียรของผู้อื่น

ใครทำความเพียรแบบไหน ทำอย่างไร เชื่อใคร ไม่เชื่อใคร เกิดสั้น หรือเนิ่นนาน ขึ้นอยู่กับความไม่รู้ที่มีอยู่ของแต่ละคน เห็นแล้วเบื่อหน่าย

เมื่อเจอทุกข์ที่ตามจี้ๆๆๆๆๆๆๆๆ แรกๆชิวๆ ยังไม่รู้สึกอะไร เมื่อจิตเกิดการน้อมเข้ามาบ่อยๆ ทำให้เกิดการพิจรณาเนืองๆ มีภาพปรากฏให้เห็น

โอ …. ความไม่รู้ น่ากลัวนะ เพราะไม่รู้ จึงหลงโลก หลงลาภ ยศ สรรเสริญ หลงโลกธรรม8 หลงทรัพย์ภายนอก หลงในผัสสะต่างๆที่มีเกิดขึ้น หลงยึด หลงติด กว่าจะรู้ ….. กว่าจะหยุด ….. กี่ภพ กี่ชาติ ที่ต้องเวียนว่าย ตายแล้วเกิดเกิดแล้วตาย เป็นคนบ้าง สัตว์บ้าง เผ่าพันธ์ต่างๆ น่ากลัวจริงๆ

เมื่อรู้แล้ว ต้องอดทน อดกลั้น กดข่มการกระทำ หากมีพลั้งเผลอ โดนอีกแล้ว ทุกข์จ่อหัว บีบคั้น เพราะเป็นธรรมดา เป็นสันดาน อนุสัยที่เนืองนองในขันธสันดาน ที่ยังยอมจนหมด ยังไม่ได้

ซึ่งมีวิธีเดียวเท่านั้นจริงๆ ที่จะพาให้ผ่านพ้น สิ่งเหล่านี้ไปได้ มีแต่การทำความเพียรเท่านั้น เมื่อไม่อยากเกิด ต้องจ่ายด้วยราคาแพง ค่าใบผ่านทาง ไม่ได้จ่ายด้วยเงินทอง แต่จ่ายด้วย การทำความเพียด้วยแรงกาย แรงใจ ที่ยังมีไหลไปตามกิเลส

บอกตามตรง ทรัพย์ภายนอก สำหรับวลัยพรแล้ว ก็งั้นๆ แค่มีให้กิน มีที่ซุกหัวนอน ไม่ต้องดิบดีอะไรมากมาย ให้นอนได้ หลบฝนได้ กันแดดได้ เท่านั้นพอ ไม่ต้องมาเสียเวลาทำความสะอาดมากมาย

วัดป่า
วลัยพรชอบเครื่องแต่งกายวัดป่านะ เสื้อผ้าสีน้ำตาล ใส่แล้วไม่โป๊ ไม่ต้องกลัวเลอะ ทำความสะอาดง่าย

โฆษณา

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

มกราคม 2015
พฤ อา
« ธ.ค.   ก.พ. »
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
262728293031  

คลังเก็บ

%d bloggers like this: