24 HOURS

ดูหนัง 24 น. เป็นซีรีย์ฝรั่งเรื่องยาว มีถึง 9 ภาคๆละ 24 ตอน ดูแล้ว เห็นกิเลสชัดดี ไม่ต้องไปเที่ยวหาการสอบอารมณ์

หลงนะ
เมื่อก่อน ตอนที่ยังไม่รู้ชัดสภาพธรรม ที่มีเกิดขึ้นตามความเป็นจริง ที่มีชื่อเรียกว่า ผัสสะ เมื่อไม่รู้ชัด ย่อมหลงไปกับสภาพธรรมต่างๆที่มีเกิดขึ้น หลงสำคัญมั่นหมาย สิ่งที่เรียกว่า ได้อะไร เป็นอะไร หลงคนเดียวไม่พอ เล่นเอาผู้ที่มีเหตุปัจจัยร่วม ที่ทำให้มาเชื่อกัน หลงไปตามๆกัน ทั้งนี้ ขึ้นอยู่กับเหตุและปัจจัยของแต่ละคน

ถูกต่อว่า
เคยถูกต่อว่า ประมาณว่า เราทำให้เขาหลง แรกๆก็เคยรู้สึกผิดที่ทำให้คนอื่นหลง พอรู้ชัดเรื่องผัสสะ ความรู้สึกผิด หายไปหมดสิ้น เพราะ คนส่วนมาก ชอบกล่าวโทษนอกตัว แต่ไม่เคยดูการกระทำของตัวเอง แต่ทั้งนี้ ล้วนเกิดจากอวิชชา ที่มีอยู่

โกหก
คนส่วนมาก โกหกตัวเอง หลอกตัวเอง แต่ไม่รู้ว่าโกหก หรือกำลังหลอกตัวเองอยู่ ด้วยอำนาจของอวิชชาหรือโมหะ ที่บดบังสภาพธรรมต่างๆ ที่มีอยู่

เหมือนทำให้ปลงตก
ทุกสิ่งที่เกิดขึ้น ที่มีผลกระทบให้เกิดความรู้สึกนึกคิด ดีก็ตาม ชั่วก็ตาม เฉยๆก็ตาม ที่มีเกิดขึ้น ล้วนเกิดจากเหตุปัจจัยที่มีอยู่

ขอบคุณ
มีหลายครั้ง ที่รู้สึกขอบคุณสิ่งที่ทำให้เกิดความทุกข์ เพราะความทุกข์ เป็นตัวบีบคั้น ให้ทำความเพียร ประมาณว่า ตายเป็นตาย ยอมตายถวายชีวิต เพราะเชื่อว่า มีเส้นทางนี้ทางเดียวเท่านั้น ที่จะทำให้ไม่ต้องทุกข์ หรือหากทุกข์ ก็จะมีเกิดขึ้นอยู่ไม่นาน

ทุกข์ โทษ ภัยของความไม่รู้
เรื่องของความไม่รู้ที่มีอยู่ ด้วยอำนาจของโลภะ โทสะ โมหะ แต่ละคนจึงกระทำตามอำนาจความหลง ความไม่รู้ชัดในสิ่งที่เรียกว่า ผัสสะ

เมื่อไม่รู้ จึงหลงกระทำตามความรู้สึกนึกคิดที่เกิดขึ้น มรึงว่ากรู กรูต้องว่ามรึง ต่างฝ่ายต่างกล่าวโทษใส่กัน มีแต่เพราะมรึงๆๆๆๆๆๆๆๆ กรูที่มีอยู่ มองไม่เห็น ด้วยอำนาจของโมหะครอบงำอยู่ ภพชาติการเวียนว่ายตายเกิดในสังสารวัฏ ที่ยาวนาน จึงมีบังเกิดขึ้นเพราะเหตุนี้

นักบวช
ผู้ที่รู้ชัดในผัสสะ บุคลลเหล่านี้ หากเป็นฆราวาส ล้วนมีพฤติกรรมแบบนักบวช ชอบสันโดษ มีสมาธิรักษาจิต มีสมาธิทำให้เกิดปัญญา ในการเลี้ยงชีวิต ไม่มีการละเมิดศิล คือ โลภะ โทสะ ไม่อาจครอบงำได้ จนถึงขั้นก่อให้เกิดการกระทำนั้น ไม่มี ถึงแม้บุคคลเหล่านั้น จะไม่รู้ปริยัติ ไม่รู้คำเรียกใดๆก็ตาม

รู้จิต รู้ใจ
การจะรู้ชัดในเหตุปัจจัยที่มีอยู่ ดูที่ผัสสะ สิ่งที่เกิดขึ้น เป็นปัจจัยให้เกิดความรู้สึกนึกคิด ความรู้สึกนึกคิดที่เกิดขึ้น นั่นแหละคือ เหตุปัจจัยที่มีอยู่ ภพชาติของการเกิดที่มีอยู่ ยังมีด่าพ่อแม่ ด่าญาติโกโหติกาของผู้อื่น มีด่าท่อว่าร้ายผู้อื่น นั่นแหละภพชาติของการเกิดที่ยังมีอยู่

อย่าได้เที่ยวพูดกันไปว่า คนนั้นอรหันต์ คนนี้อรหันต์ แต่ยังมีพฤติกรรม ตีหัวหมา ด่าแม่เจ๊ก หันเหมือนกันนะ หันไปเกิดอีก แต่ไม่รู้ว่าเกิดในภพภูมิใด จะเกิดสั้น เกิดยาว ล้วนเกิดจากความประมาทที่ยังมีอยู่

คนส่วนมากโดนความหลงครอบงำ หลงไปกับสิ่งที่เรียกว่า โสดา สกิทาคา อนาคา อรหันต์ เที่ยวเปิดค้นตำรา เทียบกับสภาพธรรมที่มีเกิดขึ้นในตน แล้วน้อมเข้าสู่ความเป็นนั่น เป็นนี่ ความประมาท ที่มีอยู่ ภพชาติของการเกิดที่มีอยู่ มองไม่เห็น เพราะอำนาจของตัณหา ความอยากมี อยากเป็นอะไรๆ ในคำเรียกต่างๆนั้น มีกำลังแรงกล้ากว่าสติ สัมปชัญญะ เมื่อเป็นแบบนี้แล้ว จึงถูกโมหะ หรืออวิชชา ปกปิด ไม่ให้รู้ชัดในเหตุปัจจัยที่มีอยู่ และที่กำลังกระทำให้เกิดขึ้นใหม่ ขับเคลื่อนโดยตัณหาความทะยานอยาก

ความไม่รู้ที่มีอยู่ น้อยคนนัก ที่หยุดอยู่ที่ความรู้สึกนึกคิดที่เกิดขึ้น คนส่วนมาก เมื่อเกิดความรู้สึกนึกคิด มักจะกระทำตามแรงตัณหา ความทะยานอยากที่เกิดขึ้น

โฆษณา

น่ากลัว

ภพชาติของการเกิด น่ากลัวนะ

ยิ่งรู้ชัด ยิ่งเบื่อหน่ายภพชาติของการเกิด

ขึ้นชื่อว่า การเกิด ล้วนเป็นทุกข์

ไม่ว่าจะเกิดเป็นอะไร ฐานะใด ล้วนเป็นทุกข์
เพียงแต่ จะรู้ชัดด้วยตัวเอง หรือยัง เท่านั้นเอง

เมื่อยังไม่รู้ ก็หลงสร้างเหตุแห่งทุกข์ ให้มีเกิดขึ้นมาใหม่เนืองๆ
ด้วยความโลภ ความโกรธ ความหลง โดยมีตัณหาเป็นตัวกระตุ้น ให้เกิดการกระทำ

ความไม่รู้

เมื่อผัสสะเกิด สิ่งที่เกิดขึ้น ทำให้เกิดความรู้สึกนึกคิด ดีก็ตาม ชั่วก็ตาม

หากไม่รู้จักโยนิโสมนสิการ ไม่น้อมเข้าสู่ ทุกข์ โทษ ภัย ของการเกิด

เมื่ออโยนิโสมนสิการ ย่อมมีแต่การสร้างเหตุ มากกว่าจะรู้สึกตัวว่า สิ่งใดควรทำ สิ่งใด ไม่ควรทำ

การกล่าวเพ่งโทษนอกตัว จึงมีเกิดขึ้น เพราะเหตุนี้

เมื่อไม่รู้ จึงตกเป็นทาสของตัณหา ก่อให้เกิดการกระทำ ภพชาติการเกิดเวียนว่าย ในสังสารวัฏ จึงยาวนาน เพราะเหตุนี้

อย่าเก็บ

อย่าเก็บ

ได้ดูคลิปของคนไร้บ้าน ทำให้นึกถึงเรื่องเก็บแบงค์ร้อย ที่ตกอยู่กับพื้น ใกล้เอ็มเค ที่โลตัส

หยิบเงินขึ้นมา เดินถามคนที่อยู่ใกล้ๆ ไม่มีใครเป็นเจ้าของ จึงนำเงินที่เก็บมานั้น ไปหย่อนตามตู้บริจาคที่วัด

ต่อไป หากเจอเงินคนอื่น ทำตกไว้แบบนี้อีก จะเดินผ่าน และไม่หยิบ ใครจะหยิบ ก็เหตุของคนนั้น เพราะ ของฟรีไม่มีในโลก ได้มา ต้องเสียไป แต่จะเสียในรูปแบบไหน เท่านั้นเอง

ชอบครุ่นคิดเรื่องราวในอดีต เกี่ยวกับความโลภของคนที่รู้จัก และไม่รู้จัก การเอาเปรียบผู้อื่นของคนที่รู้จักและไม่รู้จัก นี่แหละเหตุของความไม่รู้ หากรู้แล้ว จะไม่มีความโลภอยากได้ของใครๆ เมื่อไม่รู้ จึงหลงกระทำตามความทะยานอยากที่เกิดขึ้น

ระวังมากขึ้น
บางสิ่งที่คิดว่า ใช่ แต่ยังไม่แน่ใจ แค่ลองทำบางสิ่ง ดูผลกลับมา ก็ตรงตามที่คิดไว้จริงๆ จึงทำให้เกิดการระวังตัวเองมากขึ้น ต้องขอบคุณทุกๆการกระทำของผู้อื่น ที่ทำให้รู้จักระวังตัวเองมากขึ้น เขาไม่รู้ เขาจึงทำ เมื่อเรารู้ เราต้องระวังตัวเองมากกว่า คุยกับคนไม่รู้ คุยเท่าไหร่ ก็เหมือนเส้นขนาน

โลกกว้างใหญ่กับโลกเล็กๆ
การอยู่กับตัวเอง เหมือนอยู่ในโลกใบเล็ก มีพื้นที่จำกัด ไม่ต้องระวังภัยต่างๆ(ผัสะ)

เมื่อต้องอยู่ร่วมกับผู้คน ท่ามกลางความไม่รู้ของผู้คน เปรียบเสมือนโลกกว้างใหญ่ หากสติไม่ทัน หลงสร้างเหตุอีกแล้ว จึงไม่ชอบอยู่ในโลกกว้างใหญ่ ชอบอยู่ในโลกใบเล็กๆ(กายและจิต)

มิถุนายน 2015
พฤ อา
« พ.ค.   ก.ค. »
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
2930  

คลังเก็บ

%d bloggers like this: