ไม่หลง

วันก่อน หาร้านนวดเท้าที่ราคาถูกกว่าร้านอื่นๆ คิดเป็นชม. ระหว่างนวด มองเห็นการทำงานของเท้า ที่หงิกงอจากการเป็นตระคิว มันเหมือนกับการนั่งดูหนังเงียบ

ถ้าเป็นเมื่อก่อน อาจจะหลงนะ ประมาณว่า เป็นรูปนามแยกออกจากกัน ให้ความสำคัญว่า มันคืออะไร เรียกว่าอะไร

ตอนนี้แค่มองมัน มันเกิดก็เพราะมีเหตุให้เกิด มันหายไปก็เพราะมีเหตุให้หาย ไม่ใช่คุณวิเศษ หรือมีความวิเศษวิโสใดๆ ก็แค่ผัสสะ ที่เกิดขึ้นเท่านั้นเอง

แต่ตอนที่มองการทำงานของกาย มันก็มีคิดนะ ประมาณว่า เออ… เวลาที่เราใกล้ตาย เราคงจะเห็นการทำงานของกายแบบนี้ โดยที่เราไม่ได้เข้าไปยุ่งกับมัน

มันเป็นเพียงแค่ความคิดที่เกิดขึ้น จะเป็นตามที่คิดหรือไม่ อันนี้ไม่รู้หรอกนะว่า หากมีเกิดขึ้นตามความเป็นจริงของสภาพธรรมนั้นๆ มันจะเป็นอย่างไร

วลัยพรมีความสุขนะ เป็นความสุขกับการทำความเพียร การทำสมาธิ การได้อยู่กับตัวเอง ความสุขแบบนี้ เกิดก็เพราะเหตุ ดับหายไป เมื่อสมาธิจางคลาย อ่อนกำลังลง

ในการดำเนินชีวิต มองเห็นแต่ทุกข์ ทุกข์ของความไม่รู้ ทุกข์ของการที่มีเหตุให้ต้องเกิดอีก

สุขทางโลก ที่คิดเอาเองว่า สุข ล้วนเกิดจากอุปทาน เจออะไรที่ถูกใจ ก็หลงคิดเอาเองว่า นั่นคือสุข แท้จริงแล้ว เดี่ยวทุกข์เกิดตามมาละ

โฆษณา

มิถุนายน 2015
พฤ อา
« พ.ค.   ก.ค. »
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
2930  

คลังเก็บ

%d bloggers like this: