นิวรณ์

การสนทนานอกตัว ที่เกี่ยวกับสภาพะรรมต่างๆ

ซึ่งไม่ใช่เรื่อง ทุกข์ เหตุแห่งทุกข์ ความดับทุกข์ และวิธีการกระทำเพื่อดับเหตุแห่งทุกข์

ผลคือ ทำให้ฟุ้ง เสียเวลาหาพระธรรมคำสอน ซึ่งมีแต่สัญญา

ทำให้รู้สึกว่า การพูดคุย มันแค่นั้นเอง เสียเวลาไปกับเรื่องนอกตัว

การรู้อยู่ภายใน มักจะเกิดปีติเนืองๆ ความสงบ ความสุข มักมีเกิดขึ้นเองเนืองๆ

ทั้งๆที่ ตอนนี้สมาธิไม่ได้มีอะไรมากมายแบบเมื่อก่อน

การเพียรเพื่อละเหตุแห่งทุกข์(ตัณหา)

การเพียรละในเหตุปัจจัยที่มีอยู่(ผัสสะ)

ความสันโดษ การไม่คุลกคลีด้วยหมู่คณะ

ผลของการเพียรแบบนี้ ทำให้รู้สึกว่า เกิดมาแล้ว ไม่ชื่อว่า เป็นผู้ตายเปล่า

ไม่เป็นผู้ประมาท ปล่อยลมหายใจทิ้งไปวันๆ

ผลของการทำความเพียร จะรู้ชัดตามความเป็นจริง ก็ต่อเมื่อ

ผัสสะที่เกิดขึ้น มีผลกระทบทางใจ เป็นปัจจัยให้เกิดความรู้สึกนึกคิด

และช่วงเวลาที่สำคัญที่สุด คือ ขณะที่กำลังจะหมดลมหายใจ

จิตระลึกถึงสิ่งใด(บาป บุญ เฉยๆ) ปรากฏทางทวารทั้ง ๖

จะเกิดเป็นอะไร หรือไม่มีที่ตั้งแห่งวิญญาณ(ไม่เกิด) ซึ่งมีเกิดขึ้นตามความเป็นจริง

ไม่ได้เกิดจากน้อมเอา คิดเอาเอง ใช้วัดกันตรงนั้นแหละ

ช่วงนี้เกิดปีติเนืองๆ สุข สงบ

อาจจะมียุ่งนอกตัวบ้าง

แต่ก็กลับมารู้ที่กาย ด้วยความเคยชิน คือ แล่นออก แต่ไม่นานแบบเมื่อก่อน

เมื่อไม่ปรารถนาการเกิด มันก็ละเหตุปัจจัยที่ยังมีอยู่ ได้ว่องไว

นี่แหละผลของการทำความเพียรต่อเนื่อง

ทุข์ก้ทำ สุขก็ทำ ไม่ประมาท

เพราะความตาย เป็นของแน่น

เรื่องนอกตัว ไม่แน่นอน แปรปรวนตามเหตุและปัจจัยของสิ่งๆนั้น

ถึงแม้จะไม่มีเราอยู่บนโลกใบนี้ก็ตาม

โฆษณา

มิถุนายน 2015
พฤ อา
« พ.ค.   ก.ค. »
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
2930  

คลังเก็บ

%d bloggers like this: