ละความหลง

กำลังลบข้อมูลเก่าๆทิ้ง

เพราะไม่อยากให้ใครหลงสภาพธรรมต่างๆ ที่เกิดจากการเทียบเคียงปริยัติ

ที่ไม่ใช่ธรรมจากพระผู้มีพระภาคเจ้า ทรงตรัสไว้ ที่มีปรากฏอยู่ในพระไตรปิฎก

ซึ่งเป็นเรื่องเกี่ยวกับอริยสัจ 4

เรื่องญาณ วิปัสสนาญาณต่างๆ ญาณ ๑๖ จะลบทิ้งให้หมด เคยหลงมาแล้ว หลงคำเรียก

แต่ไม่สามารถนำสิ่งที่คิดว่าใช่ มากระทำเพื่อดับเหตุแห่งทุกข์(การเกิด) ที่ยังมีอยู่ ไม่ได้เลย

หากเข้ามาอ่าน แล้วเห็นว่า มีหลายๆบทความหายไป

นั่นคือ ลบทิ้งไปหมดแล้ว

โฆษณา

สุข สงบ

ทุกวันเวลานอน ก่อนที่จะตัดภายนอกสนิท จะรูสึกถึง จิตที่กำลังเป็นสมาธิ แล้วทุกสิ่งก็ดับลง ช่วงนี้ไม่มีฝัน

ความฝัน

สิ่งที่ฝัน ตีความเองว่า น่าจะเป็นสัญญาต่างๆ เกี่ยวกับเหตุและปัจจัยที่มีอยู่ มาปรากฏในสภาพผัสสะ ที่เรียกว่า ฝัน

หากไม่ฝัน หมายถึง วันนั้นคงไม่มีอะไรที่จิตยังข้องอยู่ เดาเอานะ เอาเป็นว่า ฝันก็คือฝัน

ทุกเช้า เวลารู้สึกตัว สิ่งแรกที่สัมผัสได้ คือ ความสงบ บางวันก้มีสุขเกิดร่วมด้วย

หากวันไหนสุขมาก ปีติมาก จะทำให้อิ่มอก อิ่มใจ ข้าวปลาไม่ต้องกิน มันไม่หิว

หลายวันมานี่ ความที่ว่า เวลาที่จะกินอาหาร จิตมักจะวิตก วิจารณ์เรืองๆ ประมาณว่า

กินไปแล้ว ก็แค่นั้น กินทางปาก ออกทางทวารหนัก ที่กิน กินเพื่อหล่อเลี้ยงร่างกาย จึงกินพอประมาณ

เมื่อจิต คิดพิจรณาเนืองๆดังนี้ จะกินเฉพาะเวลาที่รู้สึกหิวมาก หากไม่หิว จะไม่กิน

ตอนนี้  นน.ลดลงไปเรื่อยๆ ความที่ว่า มันไม่อยากอาหาร มันเบื่อหน่าย

ความอิ่มอก อิ่มใจ ความสุข สงบ ที่มีเกิดขึ้นเนืองๆ ทำให้ไม่อยากอาหาร ทำให้หิวช้า

ทำให้กินข้าววันละมื้อ อย่างมากสองมื้อ กินได้น้อยลง นน.จึงลดลงไปเรื่อยๆ เพราะเหตุนี้

ปกติมีไหปาร้าเต็ม ตอนนี้เห็นกระดูกโผล่  เออนี่นะ ความไม่หิว ทำให้กินข้าวได้น้อย

ความอยากในอาหารลดลง กินอะไรลงไปก็แค่นั้น จิตชอบคิดพิจรณาเนืองๆ ถึงทุกข์ โทษ ภัยของการเกิด

เกิดมาแล้วต้องทุกข์ ไม่ว่าจะเกิดเป็นอะไร ร่ำรวยมหาศาลขนาดไหน ก้ต้องทุกข์ ยิ่งคิดพิจรณายิ่งเบื่อหน่าย

เป็นปัจจัยให้ มักครุ่นคิด พิจรณาเรื่องราวต่างๆที่มีเกิดขึ้นในชีวิต

บางครั้ง เรื่องราวในอดีต รู้สึกเสียใจกับสิ่งที่เคยกระทำไว้กับคนอื่นที่เป็นเพื่อนร่วมงาน ญาติพี่น้อง เพื่อน  เหตุปัจจัยจาก ความไม่รู้ที่มีอยู่

มรึงว่ากรู กรูต้องว่ามรึง มรึงเอาเปรียบกรู มรึงทำร้ายกรู คือ มีแต่มรึงๆๆๆๆๆๆๆๆๆ ยากนักที่จะรู้ชัด “กรู” ที่มีอยู่

บางครั้ง เป้นภาพเรื่องราวต่างๆปรากฏขึ้นมา เห็นแล้ว ก็เสียใจ เรานี่ไม่น่าทำเลย

นี่ เกิดมาแล้ว ต้องโง่มาก่อนที่จะรู้ บางครั้งโง่ตลอดชีวิต ถ้าไม่โง่ คงไม่ตกเป็นทาสของตัณหา

ไม่หลงสร้างแต่เหตุแห่งทุกข์ให้เกิดขึ้นกับตัวเอง

เป็นปัจจัยก่อให้เกิดภพชาติขึ้นใหม่เนืองๆ

ภพชาติการเวียนว่ายในสังสารวัฏ จึงมีบังเกิดขึ้น เพราะเหตุนี้

เช้านี้ เป็นอีกหนึ่งวัน ที่มีปีติ สุข ที่เกิดจากสมาธิ มีความสงบ

มีการพิจรณาเนืองๆถึงเหตุปัจจัยที่ยังมีอยู่ เหตุและปัจจัยที่ก่อให้เกิดภพชาติใหม่ ที่ยังมีอยู่

สุข-ทุกข์ จึงมีเกิดขึ้นทั้งสองอาการเพราะเหตุนี้

สุข จากสมาธิ

ทุกข์ เพราะคิดพิจรณาเนืองๆ ถึงความไม่รู้ที่มีอยู่ เป้นปัจจัยของการเกิด ที่ยังมีอยู่

การเกิดน่ากลัวยิ่งกว่าสิ่งใด

เมื่อคิดพิจรณาเนืองๆดังนี้ จึงทำให้เกิดความเบื่อหน่าย มักจะรู้อยู่ภายในกายและจิตเนืองๆ

มีสมาธิ หล่อเลี้ยงจิต

มีความพยายาม เพียรละในเหตุ(ผัสสะ) และปัจจัย(ตัณหา ที่ก่อให้เกิดการปล่อยให้ก้าวล่วง)  ที่ยังมีอยู่

กรกฎาคม 2015
พฤ อา
« มิ.ย.   ส.ค. »
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
2728293031  

คลังเก็บ

%d bloggers like this: