ไม่หลงทาง

รู้แล้ว ไม่หลงทางหรอก

เล่าให้เจ้านายฟังว่า

วลัยพรเป็นผู้ไม่หลงนะ

ผัสสะต่างๆที่มีเกิดขึ้น เป็นปัจจัยให้เกิดความรู้สึกนึกคิด

บางครั้งทำให้รู้สึกเบื่อหน่ายในเหตุปัจจัยที่มีอยู่
มักจะพูดกับตัวเองว่า อย่ามาเสียเวลาสอบอารมณ์เลย(ผัสสะ)
เพราะรู้แล้วว่า กิเลสที่เกิดขึ้น มีสิ่งใดบ้าง
ไม่มีวันหลงอีกแล้ว กิเลสสักแต่ว่ากิเลส

พร้อมกับบอกเจ้านายว่า นับวันนี่ เหมือนคนบ้านะ ชอบพูดกับตัวเอง ถามตอบกับตัวเอง มาอีกละสภาวะนี้ เฉยๆนะ

ส่วนเรื่องสอบอารมณ์น่ะ หมดความกระหาย หมดความอยากรู้ตั้งแต่รู้ชัดในผัสสะแล้ว ไม่มีความสงสัย ไม่มีความสนใจเกี่ยวกับความมี ความเป็นนั่นนี่อีกแล้ว(โสดา สกิทาคา อนาคามี อรหันต์)

รู้แล้วว่า หากยังสนใจ ยังให้ค่าความเป็นนั่นเป็นนี่
บ่งบอกถึง ภพชาติของการเกิด ต้องเกิดอีก แล้วจะไปเอามาทำไม

โฆษณา

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

ตุลาคม 2015
พฤ อา
« ก.ย.   พ.ย. »
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
262728293031  

คลังเก็บ

%d bloggers like this: