ทรัพย์ภายนอก-ทรัพย์ภายใน

หากมนุษย์ รู้ตามความเป็นจริงว่า เมื่อชีวิตดับสิ้นลง(ตายลง) ไม่สามารถเอาอะไรไปได้ สักอย่างเดียว เช่น ทรัพย์สิน อสังหาริมทรัพย์ต่างๆ ไม่สามารถนำติดตัวไปได้เลย แม้แต่สักชิ้นเดียว

แม้กระทั่งเหรียญ ที่สมัยก่อน นำใส่ปากศพ โดยคิดกันเอาเองว่า จะได้นำติดตัวไปได้ สุดท้าย เผาเสร็จ เหรียญที่ใส่ปาก ก็เป็นของสัปเหร่อ

หากทุกคน สามารถรู้ได้แบบนี้ คงจะสะสมคุณงามความดี หมั่นทำบุญ ใส่บาตร ให้ทาน รักษาศิล เจริญกรรมฐาน ทำความเพียร สวดมนต์ ทำสมาธิฯลฯ

คือ มุ่งสะสมแต่สิ่งที่เป็นกุศล ไม่จมอยู่กับความโลภ ความโกรธ ความหลง ที่ตนมีอยู่

หากหมั่นสะสมคุณงามความดี สะสมสิ่งที่เป็นกุศล เมื่อตายลง ย่อมสู่สุคติอย่างแน่นอน(สวรรค์) ไม่ไปทุคติอย่างแน่นอน(นรก)

คนส่วนมาก มักจะไม่รู้ เมื่อไม่รู้ จึงหลง เมื่อหลง จึงกอบโกยแต่สิ่งนอกตัว ตามแรงตัณหาความทะยานอยาก ที่มีอยู่ ไม่เคยสนใจจะกอบโกย สิ่งที่มีอยู่ในตัว

หากรู้ จะมุ่งกอบโกย สิ่งที่มีอยู่แล้ว ในกายและจิต เพราะ ตายไปแล้ว หากยังต้องเกิดอีก สิ่งนี้ สามารถนำติดตัวไปได้ ทุกภพทุกชาติ สะสมไปเรื่อยๆ เหมือนมีบัญชีสะสมทรัพย์ ที่ใครๆก็ขโมยไม่ได้

Advertisements

ตุลาคม 2017
พฤ อา
« ก.ย.    
 1
2345678
9101112131415
16171819202122
23242526272829
3031  

คลังเก็บ

%d bloggers like this: