วาสนากับอนุสัย

ความคุ้นเคย มีสองอย่าง คือ ..

๑. ความคุ้นเคยทางใจ เรียกว่า “อนุสัย”
๒. ความคุ้นเคยทางกาย วาจา เรียกว่า “วาสนา” “แต่เนื่องด้วยอนุสัย”

การส่องเสพหรือทำความคุ้นเคยบ่อย ๆ กับ โลภะ โทสะ โมหะ
หรือรู้สึกยินดีเมื่อพบอิฏฐารมณ์ ไม่พอใจไม่ยินดีกับอนิฏฐารมณ์ .. เรียกว่า “อนุสัย”

ความคุ้นเคยทางกาย วาจา เช่น ผู้มีราคะจริต จะมีกริยามรรยาทเรียร้อย เป็นระเบียบ
พิถีพิถันกับการแต่งกาย หรือผู้ที่มีโทสะจริตกริยามรรยาทไม่ค่อยเรียบร้อย เอะอะ
โผงผาง เสียงดัง เป็นต้น .. เรียกว่า “วาสนา”

การจะละ “อนุสัย” ได้ก็ต้องมาฝึกหัดให้คุ้นเคยใน “ศีลและสมถวิปัสสนา” ขึ้นใหม่
จนสามารถละถอนความคุ้นเคยเก่าเสียสิ้น ..

โลภะ โทสะ โมหะ เป็นลักษณะของ “กิเลส”
กริยามรรยาท เรียบร้อย ไม่เรียบร้อย
เป็นลักษณะของ “วาสนา” ..

พระพุทธเจ้าละได้ทั้ง “กิเลสและวาสนา”
ส่วนพระอริยะสาวกละได้แต่ “กิเลส”..

 

อันนี้ลอกมา จาก เว็บบอร์ดลานธรรมจักร คุณ วิริยะ เป็นผู้โพสไว้

ขออภัยที่ไม่ลงลิงค์ เพราะ คำตอบนี้ ตอนนี้ รู้สึกว่า  ใช่ ณ ตอนนี้ค่ะ

โฆษณา

กรกฎาคม 2019
พฤ อา
« มิ.ย.    
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
293031  

คลังเก็บ

%d bloggers like this: