ว่างหรือไม่ว่าง

“เพียงมีสติอยู่กับลมหายใจไม่สนใจอะไรทั้งสิ้น ที่เกิดกับผมก็คือ รูป1นาม3ดับไป หรืออธิบายย่อยๆอาตยนะทั้งหมดหายไปนั้นหมายความว่าพูดง่ายให้พอเข้าใจ รูปรสกลิ่นเสียงสัมผัสธัมมารมณ์ดับไป เหลือแต่วิญญาฯที่เป็นธาตุรู้ รับรู้ถึงความว่างเปล่าไม่มีอะไรนานสัก1นาที ก็กลับมาสู่สภาพเดิม”

เป็นเพียงแค่สภาวะ ขณะที่จิตเป็นสมาธิ และมีความรู้สึกตัวทั่วพร้อมในระดับหนึ่ง แต่ยังไม่สามารถรู้ชัดได้ทั้งหมดเท่านั้นเอง

ถ้ารู้ชัดได้ทั้งหมด จะรู้ชัดในความว่าง ของความไม่ว่าง ที่ไม่ปรากฏซ้อนอยู่ เท่านั้นเอง นอกนั้น ไม่มีอะไร

สภาวะนี้ หากสมาธิมีกำลังมาก จะสามารถรู้ชัดในสภาวะความว่าง แต่รู้ว่ากายมีอยู่ แต่กายไม่ปรากฏ หากรู้แค่ความว่างปรากฏ แต่ไม่รู้ว่ากายมีอยู่ อันนี้ สมาธิมากเกินสติ

เหตุที่ สภาวะดังกล่าวมานี้ คือ รู้ชัดในความว่าง แค่ ๑ นาที เกิดจาก จิตตั้งมั่นได้ ไม่นานพอ เพราะกำลังสมาธิที่เกิดขึ้น ไม่มากพอนั่นเอง

หากกำลังสมาธิ ที่เกิดขึ้น มีมาก และมีความรู้สึกตัวทั่วพร้อม(สติ สัมปชัญญะ) จะเกิดขึ้นได้นานกว่านี้ มากกว่า ๑ ชม. ก็ยังได้

เพราะเป็นเรื่องปกติ ที่เกิดขึ้น ขณะจิตเป็นสมาธิอยู่

ในดีมีเสีย ในเสียมีดี

ข้อเสีย

หากรู้แล้วยึด นำไปสร้างเหตุกับผู้อื่น จะติดอุปกิเลส

ข้อดี

ทำให้เกิดความศรัทธามาก และทำให้มีกำลังใจ ตั้งใจทำความเพียร

หมายเหตุ:

ที่อธิบายได้ เพราะ ผ่านสภาวะนี้มาแล้ว ก็เคยหลงไปเหมือนกัน เพราะ ไม่รู้ว่าจะไปถามใคร และดันไปอ่าน ตำราสอบอารมณ์ เลยหลงหนัก ฮ่าๆๆๆ

แต่ก็หลุดจากอุปกิเลสนั้นได้ อาศัย การทำความเพียรอย่างต่อเนื่อง

โฆษณา

กรกฎาคม 2019
พฤ อา
« มิ.ย.    
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
293031  

คลังเก็บ

%d bloggers like this: