อตฺตาหิ อตฺโนนาโถ

ภิกษุทั้งหลาย ความรู้สึกได้เกิดขึ้นแก่เราว่า ผลวิบากแห่งกรรม ๓ อย่างนี้แล

ที่ทำให้เรามีฤทธิ์มาก… มีอานุภาพมาก… คือ

(๑) ทาน การให้

(๒) ทมะ การบีบบังคับใจ,

(๓) สัญญมะ การสำรวมระวัง, ดังนี้
อิติวุ. ขุ. ๒๕/๒๔๐/๒๐๐.

ทาน การให้ หมายถึง การให้อภัย ต่อความไม่รู้ของผู้อื่น
ทมะ การบีบบังคับใจ หมายถึง ความอดทน อดกลั้น กดข่มจิต ไม่ให้คล้อยตามกิเลส ได้แก่ ความยินดี/ยินร้าย ที่เกิดขึ้นโดยมีตัณหา ได้แก่ ความทะยานอยาก เป็นตัวหนุนนำ เป็นแรงผลักดัน ก่อให้เกิด เป็นการกระทำออกไป

สัญญะ ทมะ การสำรวมระวัง หมายถึง เป็นผู้มีสติ รู้อยู่กับปัจจุบัน ได้แก่ รู้ชัดอยู่ใน กาย เวทนา จิต ธรรม

จิตที่ถูกฝึกอย่างต่อเนื่อง ย่อมมี ตนเป็นที่พึ่งแห่งตน ได้แก่ มีสติ สัมปชัญญะ เป็นที่พึ่งแห่งตน

เรื่องนอกตัว ที่ทำให้เกิด ความรู้สึกยินดี/ยินร้าย เกิดขึ้น ล้วนเป็นเหตุปัจจัยที่มีอยู่ เพียงรู้ไปตามความเป็นจริง ของสิ่งที่เกิดขึ้นในจิต

รู้ที่จิต จบที่จิต อย่าปล่อยให้เกิดการกระทำออกไป

อดทน อดกลั้น แล้วทุกสิ่งที่เกิดขึ้น ย่อมจบลงไปตามเหตุปัจจัย ของสิ่งๆนั้น และจากเหตุปัจจัย ของตัวเราเอง คือ ไม่สานต่อ

Advertisements

กรกฎาคม 2018
พฤ อา
« พ.ค.    
 1
2345678
9101112131415
16171819202122
23242526272829
3031  

คลังเก็บ

%d bloggers like this: