๑๐. เหตุของการละสังโยชน์

๑ สังโยชน์ที่ยังไม่เกิด

มีสิ่งใดเกิดขึ้น ก็รู้ไปตามความเป็นจริง

เช่น ตากระทบรูป หูได้ยินเสียง ลิ้นได้รส กายถูกเย็นร้อนอ่อนแข็ง  ให้สักแต่ว่าดู สักแต่ว่ารู้ สักแต่ว่าเห็น คือ รู้สึกอย่างไร รู้ไปตามนั้น แต่อย่านำความรู้สึกนั้นเป็นเหตุของการสร้างให้เกิดการกระทำออกไป

 

๒. สังโยชน์ที่เกิดขึ้นแล้ว ละได้ด้วยประการใด ก็ให้รู้ประการนั้น

เช่น ละได้ด้วยตทังคปหาน วิกขัมภนปหาน คือ เป็นเพียงการละด้วยองค์กรรมฐานข้อใดข้อหนึ่ง(คำบริกรรมภาวนา) หรือละด้วยอำนาจแห่งปฐมฌาน ทุติยฌานเป็นต้น การละวิธีนี้ สังโยชน์ยังกำเริบได้ เพราะยังละไม่ได้โดยเด็ดขาด

 

๓. สังโยชน์ที่ละแล้วไม่เกิดอีกต่อไป ด้วยประการใด ก็รู้ประการนั้น

หมายความว่า สังโยชน์ทั้ง ๕ คือ สักกายทิฏฐิ ๑ วิจิกิจฉา ๑ สีลัพพตปรามาส ๑ อิสสา ๑ มัจฉริยะ ๑ จะไม่เกิดด้วยอำนาจแห่งโสดาปัตติมรรค

สังโยชน์ ๒ อย่างหยาบ คือ กามราคะอย่างหยาบ ๑ ปฏิฆอย่างหยาบ ๑ จะไม่เกิดด้วยอำนาจแห่งสกทาคามิมรรค

ส่วนกามราคะ ปฏิฆสังโยชน์อย่างละเอียด จะไม่เกิดด้วยอำนาจแห่งอนาคามิมรรค

มานสังดยชน์ ๑ ภวราคสังโยชน์ ๑ อวิชชาสังโยชน์ ๑ สังโยชน์ทั้ง ๓ นี้ จะไม่เกิดอีกด้วยอำนาจแห่งอรหันตมรรค

 

อกฺเขยฺยสญฺญิโน สตฺตา อกฺเขยฺยสฺมึ ปติฏฺฐิตา อกฺเขยฺยํ อปริญฺญาย โยคมายนฺติ มจฺจุโน

สัตว์ทั้งหลาย พากันยึดมั่นถือมั่นในสมมติบัญญัติ ติดแน่นอยู่ในสมมติบัญญัติ เพราะไม่กำหนดรู้สมมติบัญญัติให้ทราบชัดตามความเป็นจริงนี้เอง จึงต้องพากันเวียนว่ายตายเกิดอยู่ในห้วงมหรรณพสงสาร ไม่สิ้นสุดยุติลงได้

โฆษณา

พฤษภาคม 2019
พฤ อา
« เม.ย.    
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
2728293031  

คลังเก็บ

%d bloggers like this: